Adam Prot Asnyk występujący pod pseudonimem Jan Stożek. Urodził się 11 września 1838 roku w Kaliszu, zmarł 2 sierpnia 1897 roku w Krakowie. Znany jako znakomity polski poeta, dramatopisarz, który w czasie powstania styczniowego był członkiem Rządy Narodowego.
Asnyk wywodził się z rodziny szlacheckiej. Jego ojcem był Kazimierz, który brał udział w powstaniu listopadowym. Został on za to skazany na zesłanie. Po odbyciu kary osiedlił się w Kaliszu gdzie zaczął handlować skórami, co zresztą znacznie powiększyło jego majątek. Adam Asnyk Po odbyciu nauki w Wyższej Szkole Realnej w Kaliszu podjął kolejne studia w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie a także w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie oraz na uniwersytecie we Wrocławiu.
W roku 1875 ożenił się z Zofią Kaczorowską, która urodziła mu syna Kazimierza. Brał udział w sprowadzeniu prochów Adama Mickiewicza z Paryża do kraju. Wiele podróżował po Europie, zwiedzając między innymi Sycylię, Maltę, Włochy a nawet północne brzegi Afryki, na Marsylii kończąc.
Swoją twórczość przejawiał głównie w zbiorach pt. „Poezje”, które wydawał kolejno w latach 1869,72,80 i 94. Początki jego twórczości odzwierciedlały to, co przeżywał, czyli rozterki duchowe, kryzys światopoglądowy, który pogłębiała klęska narodowa. W późniejszym czasie zajął się pisanie erotyków i wierszy opartych na motywach ludowych, co było swoistym poszukiwaniem własnej drogi.
Motywami wielu utworów przez niego stworzonych był krajobraz górski oraz motywy morskie. Potwierdzeniem tego są utwory: Ranek w górach, Kościeliska, Noc nad Wysoką, Letni wieczór, Podczas burzy, Limba, Wodospad Siklawy, Giewont, Podróżni, W zatoce Baja, sonety Zmiennego bytu falo ty ruchliwa!…, Wieczne ciemności! bezdenne otchłanie!…, Na falach swoich toczy słońc miliony…
Do najważniejszych dzieł zalicza się:
– Nad głębiami (1883-1894) – cykl sonetów
– Poezje (1869)
– Poezje (1872)
– Poezje (1880)
– Poezje (1894)
– liczne utwory dramatyczne[wikipedia]
Zobacz testy z języka polskiego dla szkół średnich i gimnazjum