„Zobaczysz” Edward Stachura
Osobą mówiącą w wierszu jest mężczyzna, który przeżył zawód miłosny. Formułuje słowa o charakterze ostrzeżenia. Życie straciło dla niego jakikolwiek sens. Podkreśla to jak bardzo źle się z tym czuje.
Wszystko wokoło jest ciemne. Cały jego świat wypełniły szarości. Wiersz został zbudowany paralelnie. Zupełnie inaczej odbiera zjawiska. Zawód miłosny jest tak traumatycznym przeżyciem, że zmienia się wszystko co go otacza. Woda przestanie zaspokajać pragnienie. Zmieniają się nawet te kardynalne, najważniejsze wartości. Zamiast dnia zobaczy noc. Jest pewien, że każdy w takiej sytuacji czuje się tak samo.
Sam siebie nie jest w stanie poznać, a twarz, którą widzi w lustrze jest zupełnie obca. To tak jakby odchodząc od niego wydarła mu resztki jego własnej tożsamości. Strach wyda mu się jeszcze bardziej doskwierający. Sugeruje, że pomóc może mu tylko samobójstwo, ale to podpowiadają mu żywioły. Bardzo pragnie poczuć ulgę w cierpieniu jakie nieustannie odczuwa. Ma wrażenie, że już nigdy ta sytuacja się nie zmieni i najlepiej byłoby zniknąć.
„Jestem Julią” Halina Poświatowska
Podmiot liryczny ujawnia się w tym utworze. Nazywa siebie Julią i to imię sugeruje, że to nawiązanie do dramatu Szekspira pt. „Romeo i Julia”. Ma dwadzieścia trzy lata, więc jest bardzo młodą kobietą. Była zakochana nieszczęśliwie, ponieważ jej ukochany odszedł. Jest to przykład wiersza wolnego, brak w nim znaków interpunkcyjnych.
Podmiot liryczny przedstawia się aż trzy razy. Stosuje porównanie próbując scharakteryzować miłość. Pobudziła ją do życia, choć nie była łatwa. Wypełniła całe jej życie. Rozpędziła jej krew i nadała sens życiu. Uzależniła się od tej osoby. Teraz jest totalnie zrozpaczona i zdolna do nawet samookaleczenia. Być może ból fizyczny uśnieżyłby cierpienie psychiczne. Jest gotowa upokorzyć się, żeby tylko wrócił. Jest w stanie zrobić wszystko, aby skłonić go do powrotu. Najprawdopodobniej jest od tego mężczyzny uzależniona.
Historia nieszczęśliwej miłości się powtarza. Kobietę współczesną wyróżnia siła, która pozwala jej żyć, mimo iż nie ma jej Romea.
