„O mej poezji” interpretacja wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego
Konstanty Ildefons Gałczyński urodził się 23. 01. 1905 roku w Warszawie. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim filologię angielską jednak nie ukończył studiów, jego największą pasją była poezja. Współpracował z czasopismem „ Kwadryga ”, był współzałożycielem poetyckiej grupie o tej samej nazwie. Zadebiutował powieścią „ Porfirion Osiołek ”, współpracował z licznymi czasopismami. Zmarł 06.12. 1953 roku w Warszawie.
„O mej poezji ” to jeden z wierszy Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Jak wskazuje tytuł, utwór ten ukazuje czym dla poety jest jego poezja. Można więc przyjąć, że wiersz ten jest osobistą charakterystyką twórczości dokonaną przez autora. Podmiot liryczny to poeta posiadający artystyczne uzdolnienia oraz wyjątkową wrażliwość dzięki, której „ bardziej ” przeżywa otaczającą go rzeczywistość. Poezja jak mówi Gałczyński to „ proste dziwy ”, nie jest ona bowiem abstrakcyjnym i odrealnionym wytworem ale odzwierciedleniem codzienności. Jak mówi cytat: „ to kraj, gdzie w lecie stary kot usnął pod lufcikiem krzywym na parapecie ”. Te pospolite obrazy dla poety stają się natchnieniem, tematyką wierszy, artysta potrafi bowiem w najprostszych rzeczach i sytuacjach dostrzegać cudowność świata. Dla Gałczyńskiego poezja jest chwilą przenoszenia się w świat fantastycznych wyobrażeń oraz marzeń sennych to: „ noc księżycowa”- prozaiczna chwila w której wrażliwa jednostka potrafi dostrzec najpiękniejsze obrazy. To jak sen na jawie, gdzie otaczająca rzeczywistość nabiera nowego, cudownego oblicza, gdzie każdy nawet najmniejszy element może stać się najistotniejszy i warty ukazania. Na drodze procesu tworzenia artysta zachwyca się otoczeniem a także zyskuje upragniony spokój i harmonie, „wielkie uspokojenie”.
Zakańczając należy wskazać budowę wiersza. Utwór napisany został prostym językiem pozbawionym środków artystycznych. To celowy zabieg zastosowany przez Gałczyńskiego mający podkreślić stwierdzenie zawarte w wierszu, iż poezja jest codziennością a jej tematyka zostaje zaczerpnięta z rzeczywistości w której cuda widzi poeta. Wiersz posiada formę wyliczanki zawartą w trzech czterowersowych zwrotkach o rymach krzyżowych. Każdy wers posiada różną długość.
