Podanie o Lechu to jedno z najstarszych polskich podań o protoplaście Polaków, który założył plemię Polan oraz pierwszą stolicę państwa, Gniezno.
Dawno, dawno temu, przed wieloma wiekami żyło sobie trzech braci: Lech, Czech i Rus. Wyruszyli oni w świat w poszukiwaniu idealnego miejsca na dom dla swoich plemion. Wędrowali oni po świecie, przemierzali puszcze, lasy, moczary i wspaniałe, zielone doliny, aż natknęli się na niezwykle piękne i urodzajne miejsce nad rzeką Wartą. To właśnie na tej ziemi postanowił osiąść Lech. Jego bracia powędrowali jednak dalej, by założyć swoje państwa. W krainie tej nie brakowało niczego ani zwierzyny, ani ryb w wodzie. Lech postanowił właśnie na tej ziemi osiąść i zbudować gród. Był przekonany, że kraina, która stanęła przed nim otworem, będzie idealna dla jego ludu, i że nie zabraknie im niczego do życia.
Gdy na jego polecenie zaczęto karczować drzewa na zagrody i domostwa, znaleziono gniazdo białych orłów. Lech zachwycił się tymi pięknymi ptakami, nie kazał ich zabijać, bo wziął je za dobrą wróżbę. Uznał bowiem, że skoro te piękne i nieuchwytne ptaki, właśnie na tej ziemi postanowiły osiąść, by wieść szczęśliwe i spokojne życie, to będzie to również idealne miejsce na dom dla jego pobratymców. Lech postanowił , że od tej pory ptak ten będzie znakiem wojennym jego plemienia. Postanowił również, że na cześć tego gniazda, gród, w którym zamieszkali nazwie Gnieznem.
Zgodnie z tą legendą dzisiejsi Polacy pochodzą właśnie od Lecha, założyciela plemienia Polan. To również on był założycielem miasta Gniezna, pierwszej stolicy państwa, a za jego sprawą biały orzeł na czerwonym tle po dziś dzień widnieje w godle naszego kraju.
