„Deszcz jesienny” interpretacja wiersza Leopolda Staffa
„Deszcz jesienny” to tytuł wiersza Leopolda Staffa. Utwór ten ma specyficzna budowę: składa się z trzech części oddzielonych refrenem. Należy wskazać, że każda część prezentuje odmienny obraz, dzięki tak rozłożonej treści autor uzyskał specyficzny nastrój. Pierwsza część wiersza zawarta jest w formie opisu, to jak wprowadzenie do dalszej tematyki utworu prezentującej konkretną problematykę. Całość przedstawionego tu obrazu jest niejasna, czytelnikowi ukazują się zjawy, duchu ludzi którzy odeszli. Odwiedzają one miejsca pochówku wyrażając żałość nad swym losem. Ich marzenia pozostały nie spełnione, widoczny jest jedynie smutek i rozpacz. Cześ druga rozjaśnia nieco sytuacje, widoczny jest tu podmiot liryczny, który opowiada o swym smutku. Jak mówi cytat: „Ktoś mnie dziś opuścił w ten pochmurny dzień”, podmiot mówi o życiu i śmierci najbliższych, o negatywnych uczuciach, które wywołuje ta świadomość. Okazuje się bowiem ,że te pesymistyczne obrazy i doświadczenia sprawiły, iż nie dopuszcza on do siebie szczęścia. W zakończeniu tej części wspomina on śmierć dzieci w pożarze, śmierć nędzarza. Wszystkie te rozmyślania to wyraz żalu nad losem i cierpieniem wszystkich ludzi. Ostatnia, trzecia część jest charakterystyczna dla epoki młodej Polski. To pesymistyczny obraz ukazujący się poprzez ogród. Ogród jest symbolem duszy, to po niej przechadza się szatan siejący zło i wizję śmierci. To on sprawia, że podmiot liryczny odczuwa tak negatywne uczucia, że rośnie w nim strach przed śmiercią. Sam szatan przeraził się ty widokiem, i próbował stłumić rozpacz.
Analizując utwór nie można również pominąć faktu, iż zawiera on w sobie wyraźny impresjonizm i nastrojowość. Staff całość prezentuje poprzez nastroje charakterystyczne dla epoki młodopolskiej. Wszechobecny jest pesymizm, poczucie beznadziei i smutku. Melancholia przeplata ciemne obrazy. Tu również pojawia się znaczenie tytułu, deszcz jesienny podkreśla całość atmosfery powracając w refrenach, stanowiąc symbol płaczu, który obmywa pustkowie.
Należy również wskazać symbole Młodej Polski, których użył autor, są to: ogród – czyli dusza ludzka, motyw wędrówki – symbol ludzkiego życia zdominowanego przez cierpienie, grób – symbol końca życia wszystkich ludzi, deszcz jesienny – symbol łez, jesień i wieczór – starość i śmierć
Podsumowując , należy powiedzieć, że wiersz Leopolda Staffa zatytułowany „Deszcz jesienny” prezentuje pesymistyczną wizję. Podmiot liryczny wskazuje, że życie człowieka to bezsensowna wędrówka, pełna bólu i cierpienia. Człowiek nie może liczyć na jaką kol wiek radość, a każde swe działanie przesłania obrazem nieuchronnej śmierci.
