Interpretacja wiersza „O obrotach rzeczy” Mirona Białoszewskiego
Miron Białoszewski to znany dziennikarz, prozaik, poeta a nawet autor piosenek. Jednym z bardziej znanych jego wierszy jest „O obrotach rzeczy”. W tym białym pozbawionym rymów i regularności utworze autor ukazał swoje rozmyślenia dotyczące wszechświata oraz ziemi. Oba te obrazy zestawił ze sobą i uwidocznił panujące pomiędzy nimi różnice. Tytuł utworu bezpośrednio nawiązuje do najsłynniejszego dzieła Kopernika „O obrotach ciał niebieskich”, jego tematyka jak wiadomo dotyczy budowy wszechświata. Białoszewski korzystając z tych informacji ukazuje porządek i harmonie, która panuje w kosmosie. To tu zgodnym rytmem niezburzonym od setek tysięcy lat planety krążą wokół centrum jakim jest słońce. Każde ciało niebieskie czy planeta ma swoje określone miejsce, a wszystkie te elementy są niezmienne i niepodważalne. Ten opis obrazuje spokój i porządek jaki panuje w kosmosie. Po ukazaniu tego obrazu autor próbuje odwołać go do świata ludzi, niestety od razu zauważa, że nie ma tu żadnych podobieństw a jedynie rażące różnice. Jak mówi cytat: „spróbujcie schwycić ciało niebieskie któreś z tych pod ręką”. Na ziemi nawet rzeczy wydające się stałymi są trudne do uchwycenia. W dalszej części utworu autor stawia pytania retoryczne mające ukazać hierarchie rządzącą światem ludzi. Zastanawia się czy jest ktoś kto stanowi odpowiednik słońca centrum wszechświata, najważniejszą osobę, czy ciała niebieskie mogące zostać potraktowane tu jako pojedyncze osoby czy grupy podlegają jakim kol wiek podziałom.? Jak pisze autor: „Gwiazdy głupsze krążą dokoła mądrzejszych”. To pytanie retoryczne pokazuje sens rozważań w których zmierza do wyznaczenie jakich kol wiek stałych elementów będących prawami obowiązującymi człowieka. Każde z takich pytań pozostaje jednak bez odpowiedzi. Porządek kosmosu nie ma odzwierciedleniu na ziemi, tu bliższe jest określenie, chaos. Autor zakańczając swą analizę postawił ostateczne może najważniejsze pytanie: „kto wymyślił gwiazdy głupsze ?”. Na to jak inne pytania czytelnik również musi odpowiedzieć sam, lub też pozostawić je bez odpowiedzi.
Zakańczając należy wskazać budowę utworu, jak już wspomniano jest to wiersz biały, zawiera się w siedmiu zwrotkach. Środki artystyczne jakich użył autor to: Pytania retoryczne: „kto wymyślił gwiazdy głupsze ?”, metafory; „ Mleczna Kropla”, personifikacje: „gwiazdy głupsze”.
