„Historia” Krzysztof Kamil Baczyński- analiza wiersza
Krzysztof Kamil Baczyński to jeden z najsłynniejszych poetów pokolenia Kolumbów. Urodził się on w roku 1921 zginął w 1944 podczas walki w powstaniu Warszawskim. Był czynnym patriotom, któremu nie obce były obrazy wojny. Całe pokolenie w imieniu którego wielokrotnie wypowiadał się Baczyński musiało dorastać w czasach II wojny światowej. Naznaczenie wszechobecną tragedią nie pozwalało cieszyć się młodością osiągać i wyznaczać celi. Poeta mówił głosem swych rówieśników, wychowywanych na wartościach romantycznych i chrześcijańskich, którzy zmuszeni przez sytuację musieli nauczyć się zabijać, walczyć o każdy dzień i ginąć za ojczyznę.
„Historia” to jeden z utworów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Podmiot liryczny występujący w pierwszej osobie relacjonuje obrazy sprzed wieków. Widzi je bardzo wyraźnie oczyma wyobraźni, pojawiają się w nich dymiące działa, broń palna z okresu szesnastego i siedemnastego wieku, matki i kochanki, które odgarniają liście z nagrobnych płyt czy dziewczyna wymownie żegnająca się z żołnierzem. Ich prezentacja wskazuje jakoby graniczyły pomiędzy jawą a snem będącym dziełem podświadomości podmiotu lirycznego. Całość wiersza pozwala odczytać wyraźny katastrofizm i głęboką myśl, iż historia zatacza koła. Zło i śmierć powracają ponownie. Tyle już razy przecież w historii świata giną młodzi, za każdym razem matki opłakują swych synów a żony mężów i tym razem zbliża się po raz kolejny czas cierpienia i tragedii. Należy zaznaczyć, że zaprezentowana apokaliptyczna wizja przypomina wydźwięk Hymnów Jana Kasprowicza. Jak mówi cytat „Idą pochody, dokąd idą, których prowadzi jak wygnańców łaski, ląd krążący po niebie..”
Można powiedzieć, że podmiot liryczny przeczuwa, że właśnie taka okrutna jest kolej rzeczy. Przeznaczenie, historia, los a może nawet sam Bóg sprawia, iż kolejne pokolenia idą na bój by oddać swe życie za ojczyznę : „krew ta sam z pod kity czy hełmu”.
Dokonując analizy wiersza należy wskazać zastosowane środki stylistyczne: metafory, porównania oraz bardzo wyraźne konteksty: filozoficzny- nawiązujący do katastrofizmu, kulturowy- losy pokoleniowe, literackie- zawarte w bogactwie wątków i motywów.
