Wypracowanie jest charakterystyką Arabelli Rojek, tytułowej bohaterki książki Małgorzaty Musierowicz pod tytułem „Córka Robrojka. Arabella była córką Roberta Rojka, z którym mieszkała w Łodzi. Jej ojciec prowadził wspólnie z przyjacielem firmę drukarską. Po plajcie firmy pan Rojek wrócił z córką do Poznania za pracą i został zatrudniony przez znajomego, pana Majchrzaka, który zaoferował mu także mieszkanie w szopce na narzędzia. Arabella „musiała porzucić miasto, gdzie mieszkała od zawsze, przerwać treningi karate, zostawić klasę, z która już zdążyła się zżyć przez pierwszy rok nauki w liceum – i zaczynać wszystko od nowa, w obcym środowisku. Żal jej było koleżanek, żal nawet niektórych nauczycieli, a już najbardziej żałowała sprzedanego domu. Sami go z tatą remontowali i zrobili z niego cacko. Był też w Łodzi cmentarz z grobem mamy, na który chodzili ze świeczkami, kwiatami i wieńcami z jedliny.”
Arabella to nastoletnia dziewczyna. Zwykle nosiła „dwa bardzo jasne warkocze splecione tradycyjnie za uszami, natomiast trzeci, nieco dłuższy od grzywki, okręcony czerwonym sznurowadłem, dyndał tuż przed jej lewym okiem. Co do oczu – były jasnobłękitne, szeroko rozstawione pod jasnymi brwiami, a patrzały spomiędzy rzęs – też jasnych – mocno i trzeźwo.” Ruchy jej były pełne energii i wdzięku zarazem.”
Bohaterka była osobą pewną siebie. „To nie była osoba niemrawa, banalna ani też nudna”. Była bardzo pracowita, zaradna i wytrwała. Początkowo trudno jej było dostosować się do nowych warunków życia, ale nie poddawała się i wspierała ojca, z którym mieszkała.
Z ojcem miała dobre relacje, ale uważała go za nazbyt opiekuńczego. Zdrobniale nazywał ją Bisią. Nie przepadała za czułościami ojca, ciągłym przytulaniem i całusami w policzki. Irytowała ją nadopiekuńczość ojca, który wciąż uważał ją za małą i bezbronną dziewczynkę, którą trzeba chronić przed światem. Nie do końca rozumiał, że córka ma już szesnaście lat i potrzebuje więcej swobody i niezależności. Jednak bardzo się o nią troszczył, pragnął dla niej wszystkiego co najlepsze. Bella bardzo kochała swojego ojca. Miała ojcu za złe jego sentymentalność, bowiem dla niej była to oznaka słabości.
Arabella była dobrą dziewczyną i oddaną koleżanką. Jednak w nowym miejscu musiała zawrzeć nowe znajomości. Jednym z nowych znajomych był Przeszczep, czyli Czarek Majchrzak, syn pracodawcy jej ojca. Dziewczyna oceniła chłopaka po jego wyglądzie i wydał jej się odstraszający. Jednak po bliższym poznaniu dał się polubić. Został nawet jej najlepszym przyjacielem. Arabella szybko nawiązywała nowe znajomości. Jednak jej wadą było ocenianie ludzi po ich wyglądzie i po tym, jak byli oceniani przez innych. Nie zawsze postępowała właściwie, nie zawsze starała się poznać kogoś lepiej nim go osądziła. Dawała się ponieść pozorom i pierwszemu wrażeniu.
Arabella to rozsądna dziewczyna, trzeźwo patrzącą na świat. Była realistką, zawsze starała się myśleć pozytywnie. Była osobą wytrwałą i cierpliwą. Była pracowita i pomocna. Była też wsparciem dla strapionego ojca. Czasem „miała męczące uczucie, że ojciec sprawia jej zawód. Byli sobie tak bliscy, że odbierała jego porażkę jako swoją, jego zakłopotanie powodowało jej wstyd, a jego brak radości powodował w niej zupełny zamęt.” Jednak kochała ojca i pocieszała w chwilach słabości.
Arabella Rojek była wspaniałą postacią, kochającą córką, wierną przyjaciółką. Była bardzo pracowitą i zaradną dziewczyną. Troszczyła się o ojca, ale nie zapominała również o sobie. Była silna, rozsądna i wytrwała w dążeniu do celu.
