SŁOWIANIE to jedna z wielu europejskich wspólnot etnicznych, kulturowych i językowych. Wspólnota ta zaliczana jest do rodziny indoeuropejskiej, jednak szczegóły dotyczące ich wyodrębnienia, przybycia do Europy ani pierwotnego miejsca osiedlenia są nieznane. Naukowcy nie mogą dojść w tej kwestii do porozumienia. Spowodowane to jest między innymi faktem, iż przed przyjęciem chrześcijaństwa w IX-X wieku Słowianie byli ludem niepiśmiennym, dlatego też nie pozostawili żadnych ksiąg. Jedynymi posiadanymi informacjami są te zdobyte poprzez odkrycia archeologiczne oraz zapiski obcych kronikarzy.
Nazwa Słowianie pojawia się po raz pierwszy w relacjach Jordanesa, germańskiego historyka, pochodzących z VI wieku. Słowianie składający się z wielu plemion zamieszkiwali rozległe tereny Europy środkowej i wschodniej, jednocześnie przemieszczając się wciąż na południe w kierunku Morza Czarnego. Porozumiewanie się między sobą nie stanowiło dla nich najmniejszego problemu, ponieważ posługiwali się oni podobnymi dialektami.
Istnieje kilka podstawowych teorii dotyczących pochodzenia określenia Słowianie. Jedno z nich nawiązuje do faktu posługiwania się podobnym językiem. Uważa się, że słowo „Słowianin” oznacza „pobratymiec w języku, dziecko tej samej mowy”. Inna z teorii mówi, że określenie to związane jest ze słowem „slava” uznający lud Słowian za lud dzielny, sławny. Jeszcze inna teoria opiera się na twierdzeniu, że jest to lud stworzony do niewolnictwa, ponieważ jego nazwa zaczerpnięta jest z łacińskiego „slavus” oznaczającego „niewolnik”. Bezsprzeczny pozostaje natomiast fakt, iż obecnie Słowianie to największa grupa etniczna w Europie, liczącą około 210 milionów osób.