Skamander, opis grupy

Skamander to grupa poetycka założona w 1918 roku przez wybitnych polskich twórców: Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Kazimierza Wierzyńskiego oraz Jana Lechonia. Nazwa grupy nawiązuje do rzeki Skamander z mitologii greckiej, co symbolizować miało płynność i ciągłą zmianę w poezji.

SKAMANDER to grupa poetyka, która założona została w 1918 roku przez wielu utalentowanych artystów takich jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński a także Jan Lechoń.  Jako wzór skamandryci uważali przede wszystkim Leopolda Staffa. Nazwę grupa ta zapożyczona została od mitologicznej rzeki opływającej Troję. Nazwa ta ma jednak drugie dno, które nawiązuje do słynnego zdania z „Akropolis” Stanisława Wyspiańskiego: „Skamander połyska, wiślaną świetlność się falą”.

29 listopada 1918 roku otwarta zostaje kawiarnia poetów „Pod Picadorem” gdzie podczas występów wyklarowały się cele i wspólne dążenia grupy. W latach późniejszych powstają takie tomiki poezji jaki „Czyhanie na Boga” Juliana Tuwima, „Karmazynowy poemat” Jana Lechonia, „Sonety” Antoniego Słonimskiego. Rozpad grupy następuje w latach 1929 – 1939 czego powodem są zróżnicowane zdania na temat zamachu majowego, autorytarnych rządów Piłsudskiego, rozpadu obozu sanacji po śmierci Marszałka.

Do głównych cech zaliczyć można między innymi:[wikipedia]

– bezprogramowość, związana z postulatem wolności; według Skamandrytów programy jedynie ograniczają poezję (stąd zamiłowanie wobec koncepcji witalizmu oraz talentyzmu), programów literacko-poetyckich jest tyle, ile pisarzy i literatów;

– koncepcja poety “słowiarza”, rzemieślnika słowa, niewynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika;

– zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom “szarego” człowieka, najważniejsza jest teraźniejszość, nie przeszłość i przyszłość;

-elementy języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów;

Do grona podstawowych założeń zalicza się między innymi:

– wiązanie poezji z teraźniejszością;

– propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa (kontrast do roli artysty w Młodej Polsce);

– wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem;

– używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru;

– łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia);

Zobacz testy z języka polskiego dla szkół średnich i gimnazjum

Melanina, definicja
Melanina- jest to barwnik produkowany u człowieka przez komórki naskórka( melanocyty). Melanina warunkuje...
Balet , definicja
Pojęcie balet ma kilka znaczeń odnosi się zarówno do samego widowiska jak i całokształtu sztuki baletowej,...
Ekonomia, definicja
Ekonomia to nauka o sposobie wykorzystywania zasobów ziemskich przez jednostki i społeczeństwo w celu...
Jamochłony, charakterystyka
Jamochłony to bezkręgowce żyjące w wodach, do których należą parzydełkowce i żebropławy. Organizmy te...
Barbakan
Barbakany rozwinęły się w późnym średniowieczu. Jest to budowla w kształcie kolistym lub półkolistym...
Egzamin gimnazjalny
Egzamin gimnazjalny to test sprawdzający, podczas którego oceniany jest poziom opanowania wiadomości...
Agnostycyzm , definicja
Pojęcie to wprowadził Thomas Henry Huxley w roku 1871 na oznaczenie poglądu przeciwnego poznaniu i wiedzy....
Fizyka
Fizyka (z gr. φύσις physis – “natura”) – nauka o przyrodzie w szerokim znaczeniu tego...
Skrzela, narząd oddechowy
Skrzela to narząd służący do oddychania. Wyposażone w nie są organizmy żyjące w środowisku wodnym. Do...
Biosfera, definicja
Jest to sfera na kuli ziemskiej, w której żyją organizmy żywe i zachodzą procesy życiowe. Biosfera obejmuje...
Translacja, definicja
Translacja-to synteza białek, czyli tłumaczenie informacji genetycznej z języka nukleotydów na język...
Co to jest marketing relacji?
Komunikacja dwukierunkowa jest kolejnym ważnym elementem. Otwarte kanały komunikacji, takie jak media...

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *