Skamander, opis grupy

Skamander to grupa poetycka założona w 1918 roku przez wybitnych polskich twórców: Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Kazimierza Wierzyńskiego oraz Jana Lechonia. Nazwa grupy nawiązuje do rzeki Skamander z mitologii greckiej, co symbolizować miało płynność i ciągłą zmianę w poezji.

SKAMANDER to grupa poetyka, która założona została w 1918 roku przez wielu utalentowanych artystów takich jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński a także Jan Lechoń.  Jako wzór skamandryci uważali przede wszystkim Leopolda Staffa. Nazwę grupa ta zapożyczona została od mitologicznej rzeki opływającej Troję. Nazwa ta ma jednak drugie dno, które nawiązuje do słynnego zdania z „Akropolis” Stanisława Wyspiańskiego: „Skamander połyska, wiślaną świetlność się falą”.

29 listopada 1918 roku otwarta zostaje kawiarnia poetów „Pod Picadorem” gdzie podczas występów wyklarowały się cele i wspólne dążenia grupy. W latach późniejszych powstają takie tomiki poezji jaki „Czyhanie na Boga” Juliana Tuwima, „Karmazynowy poemat” Jana Lechonia, „Sonety” Antoniego Słonimskiego. Rozpad grupy następuje w latach 1929 – 1939 czego powodem są zróżnicowane zdania na temat zamachu majowego, autorytarnych rządów Piłsudskiego, rozpadu obozu sanacji po śmierci Marszałka.

Do głównych cech zaliczyć można między innymi:[wikipedia]

– bezprogramowość, związana z postulatem wolności; według Skamandrytów programy jedynie ograniczają poezję (stąd zamiłowanie wobec koncepcji witalizmu oraz talentyzmu), programów literacko-poetyckich jest tyle, ile pisarzy i literatów;

– koncepcja poety “słowiarza”, rzemieślnika słowa, niewynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika;

– zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom “szarego” człowieka, najważniejsza jest teraźniejszość, nie przeszłość i przyszłość;

-elementy języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów;

Do grona podstawowych założeń zalicza się między innymi:

– wiązanie poezji z teraźniejszością;

– propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa (kontrast do roli artysty w Młodej Polsce);

– wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem;

– używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru;

– łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia);

Zobacz testy z języka polskiego dla szkół średnich i gimnazjum

Szkarłupnie, charakterystyka
Szkarłupnie to zwierzęta bezkręgowe wtóroustne charakteryzujące się wtórną symetrią pięciopromienną....
Posejdon, mitologia grecka
Posejdon to jeden z 12 bogów którzy wyznawani byli w greckiej mitologii. Był władcą mórz, trzęsień ziemi...
Akt, malarstwo
Akt- (łac. actus- czyn) to przedstawienie, którego tematem jest naga postać człowieka. Prawie zawsze...
Ekonomia, definicja
Ekonomia to nauka o sposobie wykorzystywania zasobów ziemskich przez jednostki i społeczeństwo w celu...
Światłocień, sztuka
Światłocień- to jedno z najważniejszych zagadnień w plastyce. W rzeźbie, zainteresowanie tym zjawiskiem...
Czym są antyoksydanty?
Antyoksydanty to kluczowe substancje dla naszego zdrowia, ponieważ mają zdolność do ochrony komórek przed...
Przyimek , definicja
Przyimek to w języku polskim nieodmienna część mowy, która łączy się z wyrazem i nadaje mu inny sens....
Gleba
Gleba to wierzchnia warstwa litosfery – zewnętrznej powłoki ziemi, inaczej zwanej sklerosferą. Powstała...
Martwa natura, sztuka
Martwa natura- to rodzaj kompozycji złożonej z przedmiotów codziennego użytku- naczyń, mebli, tkanin,...
Anarchia
W świecie, gdzie porządek często idzie w parze z autorytarnym żelaznym uściskiem, anarchia wyłania się...
Efekt cieplarniany
Efekt cieplarniany czy inaczej też szklarniany to zjawisku, które polega na podwyższaniu się temperatury...
Agresja , etologia , definicja
Wyraz agresja pochodzi z języka łacińskiego – aggresio – co znaczy napaść. W etologii, nauce o zachowaniach...

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *