Skamander, opis grupy

Skamander to grupa poetycka założona w 1918 roku przez wybitnych polskich twórców: Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Kazimierza Wierzyńskiego oraz Jana Lechonia. Nazwa grupy nawiązuje do rzeki Skamander z mitologii greckiej, co symbolizować miało płynność i ciągłą zmianę w poezji.

SKAMANDER to grupa poetyka, która założona została w 1918 roku przez wielu utalentowanych artystów takich jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński a także Jan Lechoń.  Jako wzór skamandryci uważali przede wszystkim Leopolda Staffa. Nazwę grupa ta zapożyczona została od mitologicznej rzeki opływającej Troję. Nazwa ta ma jednak drugie dno, które nawiązuje do słynnego zdania z „Akropolis” Stanisława Wyspiańskiego: „Skamander połyska, wiślaną świetlność się falą”.

29 listopada 1918 roku otwarta zostaje kawiarnia poetów „Pod Picadorem” gdzie podczas występów wyklarowały się cele i wspólne dążenia grupy. W latach późniejszych powstają takie tomiki poezji jaki „Czyhanie na Boga” Juliana Tuwima, „Karmazynowy poemat” Jana Lechonia, „Sonety” Antoniego Słonimskiego. Rozpad grupy następuje w latach 1929 – 1939 czego powodem są zróżnicowane zdania na temat zamachu majowego, autorytarnych rządów Piłsudskiego, rozpadu obozu sanacji po śmierci Marszałka.

Do głównych cech zaliczyć można między innymi:[wikipedia]

– bezprogramowość, związana z postulatem wolności; według Skamandrytów programy jedynie ograniczają poezję (stąd zamiłowanie wobec koncepcji witalizmu oraz talentyzmu), programów literacko-poetyckich jest tyle, ile pisarzy i literatów;

– koncepcja poety “słowiarza”, rzemieślnika słowa, niewynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika;

– zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom “szarego” człowieka, najważniejsza jest teraźniejszość, nie przeszłość i przyszłość;

-elementy języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów;

Do grona podstawowych założeń zalicza się między innymi:

– wiązanie poezji z teraźniejszością;

– propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa (kontrast do roli artysty w Młodej Polsce);

– wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem;

– używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru;

– łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia);

Zobacz testy z języka polskiego dla szkół średnich i gimnazjum

Tuwim Julian, życie i twórczość
Julian Tuwim urodził się 13 września 1894 roku w Łodzi, zmarł natomiast 27 grudnia 1953 w Zakopanem....
Fizyka
Fizyka (z gr. φύσις physis – “natura”) – nauka o przyrodzie w szerokim znaczeniu tego...
Albinizm, charakterystyka
Albinizm- to choroba genetyczna, która polega na zaburzeniu wytwarzania melaniny(barwnika skóry, włosów,...
Darwinizm, definicja
Darwinizm- twórcą tej myśli ewolucyjnej jest Karol Robert Darwin, który wyróżnił następujące czynniki...
Pitagoras, podstawowe informacje
Pitagoras to matematyk, filozof i mistyk żyjący w starożytnej Grecji w latach 572 p.n.e. do 497 p.n.e....
Herbert Zbigniew, życie i twórczość
Zbigniew Herbert urodził się 29 października 1924 we Lwowie, zmarł natomiast 28 lipca 1998 w Warszawie....
Fowizm, sztuka
Fowizm w czasach, kiedy secesja przeżywała swój rozkwit, powstał kierunek zwany fowizmem. Nazwę temu...
Rzeka
Rzeka to płynąca woda w powstałym poprzez proces erozji korycie, której siłą napędową powodującą jej...
Anarchia
W świecie, gdzie porządek często idzie w parze z autorytarnym żelaznym uściskiem, anarchia wyłania się...
Życie
Najprościej rzecz ujmując jest to cecha obiektów, które nazywamy organizmami żywymi. Jest to proces sprawiający,...
Etyka
Etyka jest pojęciem określającym działanie polegające na badaniu moralności a oraz tworzeniu systemów...
Akcent wyrazowy
Akcent wyrazowy w języku polskim, oprócz pełnienia funkcji rozgraniczającej wyrazy w mowie, odgrywa również...

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *