Skamander, opis grupy

Skamander to grupa poetycka założona w 1918 roku przez wybitnych polskich twórców: Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Kazimierza Wierzyńskiego oraz Jana Lechonia. Nazwa grupy nawiązuje do rzeki Skamander z mitologii greckiej, co symbolizować miało płynność i ciągłą zmianę w poezji.

SKAMANDER to grupa poetyka, która założona została w 1918 roku przez wielu utalentowanych artystów takich jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński a także Jan Lechoń.  Jako wzór skamandryci uważali przede wszystkim Leopolda Staffa. Nazwę grupa ta zapożyczona została od mitologicznej rzeki opływającej Troję. Nazwa ta ma jednak drugie dno, które nawiązuje do słynnego zdania z „Akropolis” Stanisława Wyspiańskiego: „Skamander połyska, wiślaną świetlność się falą”.

29 listopada 1918 roku otwarta zostaje kawiarnia poetów „Pod Picadorem” gdzie podczas występów wyklarowały się cele i wspólne dążenia grupy. W latach późniejszych powstają takie tomiki poezji jaki „Czyhanie na Boga” Juliana Tuwima, „Karmazynowy poemat” Jana Lechonia, „Sonety” Antoniego Słonimskiego. Rozpad grupy następuje w latach 1929 – 1939 czego powodem są zróżnicowane zdania na temat zamachu majowego, autorytarnych rządów Piłsudskiego, rozpadu obozu sanacji po śmierci Marszałka.

Do głównych cech zaliczyć można między innymi:[wikipedia]

– bezprogramowość, związana z postulatem wolności; według Skamandrytów programy jedynie ograniczają poezję (stąd zamiłowanie wobec koncepcji witalizmu oraz talentyzmu), programów literacko-poetyckich jest tyle, ile pisarzy i literatów;

– koncepcja poety “słowiarza”, rzemieślnika słowa, niewynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika;

– zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom “szarego” człowieka, najważniejsza jest teraźniejszość, nie przeszłość i przyszłość;

-elementy języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów;

Do grona podstawowych założeń zalicza się między innymi:

– wiązanie poezji z teraźniejszością;

– propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa (kontrast do roli artysty w Młodej Polsce);

– wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem;

– używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru;

– łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia);

Zobacz testy z języka polskiego dla szkół średnich i gimnazjum

Matura
Egzamin sprawdzający posiadaną wiedzę z wybranych przedmiotów z zakresu programu nauczania, odbywający...
Polskie wynalazki - Wykrywacz min
Wykrywacz min – ręczny detektor elektromagnetyczny używany przez saperów do wykrywania min lądowych....
Kubizm, sztuka
Kubizm jest kierunkiem w sztuce, stosowanym w jej plastycznych dziedzinach takich jak malarstwo oraz...
Białko
Białko jest związkiem chemicznym, który składa się z wielu cząsteczek, ich liczba dochodzić może nawet...
Baśń
Baśń jest jednym z głównych gatunków literatury ludowej. Charakteryzuje się tym, że jest to utwór narracyjny...
Pejzaż, malarstwo
Pejzaż- to nie tylko przedstawienie naturalnego krajobrazu, może nim być także pejzaż miejski, nazywany...
Konstruktywizm, sztuka
Konstruktywizm jest jednym z kierunków występujących w sztuce abstrakcyjnej.  Swój początek kierunek...
Autorytet, definicje
Autorytet to termin, którego pochodzenia szukać należy w języku łacińskim. Pojęcie to powstało na podstawie...
Abstrakcjonizm
Abstrakcjonizm inaczej sztuka abstrakcyjna to jeden z kierunków w sztuce współczesnej, który polega na...
Dadaizm, sztuka
Dadaizm jest zaliczanym do awangardy ruchem artystycznym i literackim sztuki XX wieku. Swa przynależność...
Kometa, definicja
KOMETA to ciało niebieskie o masie mniejszej niż planeta i odmiennej budowie. Jasna kometa na nocnym...
Hera, mitologia grecka
Hera jest postacią pochodzącą z greckiej mitologii. Postać ta była jednym z bóstw zamieszkujących Olimp....

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *