KSIĘŻYC jest naturalnym satelitą Ziemi. Obiega ją wokół, podobnie jak Ziemia okrąża Słońce. Księżyc zbudowany jest ze skał, a wyglądem przypomina niewielką planetę, ma wielkość nieco ponad ¼ części Ziemi. Jedno obiegnięcie Ziemi zajmuje Księżycowi około miesiąca. W tym czasie kształt Księżyca obserwowanego z Ziemi nieustannie się zmienia- od cieniutkiego sierpa do pełnej tarczy i tak w kółko. Księżyc samoistnie nie emituje światła, a więc odbija część padającego na jego powierzchnię światła słonecznego- oświetlona bywa tylko połowa Księżyca, druga pozostaje w cieniu.
W nowiu wcale nie widać Księżyca, ponieważ ku Ziemi zwrócona jest jego zacieniona część. W miarę, jak przemieszcza się po orbicie wokółziemskiej, odsłania coraz większą część swego oblicza. Prawie wszędzie na Księżycu znajdują się kratery. Większość jest wynikiem uderzeń wielkich okruchów skalnych(meteorytów). Do niedawna uważano, że na Księżycu nie ma atmosfery ani wody. W 1998roku sonda kosmiczna Lunar Prospector odkryła istnienie lodu w okolicach księżycowych biegunów. Przypuszczalnie lód księżycowy mógłby dostarczyć wody i paliwa do silników rakietowych pojazdów biorących udział w misjach kosmicznych.