„Życiorys” Rafał Wojaczek
Jest to utwór, który ma „luźną” formę. Podaje ogólne informacje. Prezentuje rzeczy i treści mało ważne. Ocenia je. Na końcu występuje P.S., który nadaje charakter listu.
Prowokuje i buntuje się przeciwko utartym normom. Podaje datę urodzenia. Uczęszczał do wielu szkół. Ignoruje je. Nie dały mu one nic wartościowego. Zwraca uwagę, że było to nieistotne. Dużo czytał i lubił być sam.
Nie mógł sobie znaleźć miejsca. Wszystko co zrobił było jego zasługą. Nie ma domu i bezpieczeństwa, miłości. Rzucał się i próbował w życiu wielu rzeczy. Cały czas jego osobowość ulega zmianie. Wolność była dla niego wielkim ciężarem.
Nie traktuje czegokolwiek poważnie, nawet własnego życia. Pragnie zwrócić na siebie uwagę. Na końcu utworu podważa wszystko co powiedział.
„Mc Donald’s” Marcin Świetlicki
W tym utworze podmiot liryczny się ujawnia. Jest to liryczka bezpośrednia. Podmiot liryczny nazywa się hamburgerem. Adresat zachowuje się jak wampir. Jest nim McDonald’s. W utworze występuje paralelizm składniowy. Ten wampir jest nadal w nim samym. Utożsamia się z hamburgerem. Jest to swoista degradacja człowieka. Podmiot liryczny czuje się tak czasami, więc nie zawsze.
Człowiek uległ uzależnieniu od tego typu jedzenia. Możliwe, że stało się tak nieświadomie i wbrew jego woli. Paralelizm składniowy występujący w pierwszej strofie podkreśla nacisk z jakim wdarł się do życia człowieka. Ta świadomość degraduje psychicznie. Czuje jakby nie był jakąś wyjątkową, unikalną jednostką, lecz takim jak każdy inny hamburger. Wymienia warstwy, z których się składa, jakby chciał dać do zrozumienia, że jest niczym innym niż tylko ciałem. Najgłębszą warstwą jest dusza, ale nawet tam McDonald’s zostawił ślad. Wyrył i pozostawił znamię w najważniejszej i najgłębszej części człowieka.
