Głównym i tytułowym bohaterem książki Edmunda Niziurskiego jest Alcybiades, czyli profesor Tymoteusz Misiak, nauczyciel historii. Uczył w jednej z warszawskich szkół.
Swoje przezwisko zawdzięcza temu, że przestrzegał uczniów przed losem Alcybiadesa, ateńskiego przywódcy, który był pozbawiony zasad moralnych i wypędzony z kraju.
Profesor Misiak ma sześćdziesiąt dwa lata, jest łysy, przygarbiony, przez co wydaje się niższy niż w rzeczywistości jest.
Nosił okulary, wymięte ubranie, nie przywiązywał wielkiej wagi do wyglądu i ubioru.
Alcybiades jest z natury spokojny i łagodny, nie podnosi głosu na uczniów, zawsze jest im życzliwy i przychylny. Dyrektor twierdzi, że jest dla nich zbyt pobłażliwy i dlatego nie potrafi utrzymać dyscypliny w klasie. Młodsi uczniowie go nie szanują i nie są mu posłuszni.
Zdaniem starszych, jest nauczycielem wysoko cenionym, sprawiedliwym, cierpliwym i wyrozumiałym. Był przez nich chroniony, tzn., że nie wolno mu było dokuczać ani go dręczyć.
Prowadzi ciekawe i interesujące zajęcia. Chociaż często zdarzało mu się zbaczać z głównego tematu lekcji. Uważano go za myśliciela i filozofa.
Profesor nie był zbytnio lubiany przez innych nauczycieli, bo uważali oni, że daje sobą pomiatać i nie potrafi zapanować nad uczniami. Uważany był za nieporadnego starszego pana.
Jednak, gdy grupa chłopców odkryła „sposób” na Alcybiadesa wszystko się zmieniło. Uczniowie zaczęli go szanować, chętnie uczestniczyli w jego zajęciach, a profesor był z nich bardzo dumny, bo chłopcy byli zawsze przygotowani na jego lekcjach. Nabrał pewności siebie, częściej się uśmiechał. Zaczął o siebie dbać, a otoczenie było zszokowane jego odmianą. Stał się pogodny i radosny. Nawet polubił klasę VIII a, która mu nieraz dokazywała.
Alcybiades był dobrym nauczycielem, lecz raczej niedocenianym. Swoje lekcje prowadził z sercem i pasją, którą próbował przelać na uczniów i co mu się z czasem udało. Opowiadał ciekawe i interesujące historie.
Był nauczycielem z powołania, lubił młodzież i potrafił złapać z nią dobry kontakt. Wykładał w sposób ciekawy i interesujący. Potrafił przekazać swoją wiedzę w sposób jasny i zrozumiały dla uczniów.
Profesor Misiak był dobrym, uczciwym i sprawiedliwym nauczycielem. Rozumiał uczniów, cieszył się, gdy udało mu się zainteresować ich historią. Był bardzo dumny ze swoich uczniów, którzy mieli duży wpływ na jego przemianę. W nauczanie wkładał całe swoje serce, uczył z pasją, której początkowo uczniowie przecież nie rozumieli.
Profesor Misiak był wspaniałym nauczycielem, choć nie zawsze docenianym.
