„Statek pijany” interpretacja wiersza Jeana Artura Rimbauda
„Statek pijany ” to tytuł wiersza jednego z najwybitniejszych przedstawicieli symbolizmu francuskiego Jeana Artura Rimbauda. W utworze podmiotem lirycznym jest tytułowy statek, to on bowiem przemierzając bezkresne wody opowiada o swych doznaniach i przeżyciach. Podmiot liryczny możemy utożsamić również z poetą, który w symbolu zawarł przemyślenia dotyczące życia człowieka. Statek, który jak mówi cytat jest „ pijany wodą ” stanowi wyraźny symbol człowieka, który swą wędrówką opisuje ludzki los. Początkowo czytamy, iż statek wędruje bez załogi przez co jest samotny, to jak człowiek, który nie wiąże na stałe z nikim i niczym swego życia, pozostając zdany jedynie na własne decyzje. Stan ten nie jest jednak ukazany jako negatyw, pomimo odczuwalnej pustki zyskuje się bowiem prawdziwą wolność, rozumianą jako możliwość korzystania z pełni życia, nie zważania na nikogo i nic. Obieranie dowolnego kierunku i jego zmiany potęguje poczucie swobody. Człowiek sam wybiera drogę wzbogacając się w coraz to nowsze doświadczenia. Jak mówi cytat: „ wolny, rzeźwy, dymiący, odziany w mgły dziewicze”. Podmiot liryczny jest pełen energii z zapałem odkrywa nieznane lądy. Niestety ta samotna wędrówka ma również negatywne strony, życie niesie nie tylko nieskrępowaną radość poznania ale i cierpienia. W obliczu takiej sytuacji samotność zaczyna coraz bardziej doskwierać i sprawiać, że podmiot liryczny pragnie w końcu dobić do spokojnego portu. Ostatecznie zawiedziony nieszczęśliwą miłością oraz rozczarowaniami traci radość istnienia. Jak mówi: „ o, niechaj dno me pęknie! Niech pójdę na dno!. To wyraźne wołanie o śmierć, przerwanie gorzkiego życia. Zakończenie wiersza ma wyraźnie pesymistyczny wydźwięk, podmiot liryczny pełen zwątpienia i rozgoryczenia pragnie jedynie spokoju, błogiej ciszy, która ukoi ból i żal.
Zakańczając należy wskazać budowę wiersza. Utwór zawiera się w dwudziesty pięciu czterowersowych zwrotkach. Autor zastosował następujące środki artystyczne: epitety: „pijanymi wiry ”, „ noc zielona ”, wykrzyknienia: „ gwiezdne widziałem! „, porównania: „ jak kobieta w modłach ”.
