„Serwus madonna” interpretacja wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

„Serwus madonna” to wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Podmiot liryczny należy utożsamiać z poetą, to on bowiem przemawia w sposób poufały do tytułowej madonny – „serwus” i prezentuje jej swój program poetycki. Dla Gałczyńskiego poezja pozostaje sposobem życia, nie dbając o sławę i reputacje wyraża siebie w wierszach. Poeta jest również świadomy, że przed nim jak i po nim nadejdą kolejni artyści – to typowa dla średniowiecza świadomość przemijania.

 

Wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza. Omówiono budowę utworu oraz środki artystyczne użyte przez autora, całość poparta jest cytatami. Wypracowanie zawiera 303 słów.

„Serwus madonna” interpretacja wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

„Serwus madonna” to jeden z wierszy autorstwa Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Podmiot liryczny w utworze możemy utożsamiać z poetą, to on bowiem przemawia w sposób poufały do tytułowej madonny – „serwus madonna” i prezentuje jej swój program poetycki. Sama postać madonny ukazana w wierszu przypomina Matkę Boską, która prawdopodobnie stanowiła dla Gałczyńskiego muzę. Wyraźnie da się odczuć, że postać ta jest bliska autorowi, jak mówi cytat: „ ty cicha i wonna – a tyś jest matką moją, kochanką i muzą ”.

Wiersz stanowi przede wszystkim prezentacje koncepcji życia oraz poezji. Podmiot liryczny dokładnie omawia swe poglądy, nazywa siebie „cyganem”, który dzięki podróżą i koleją życia wiele przeżył: „noc deszczowa i wiatr i alkohol”. Mimo, iż jako człowiek jest osobą doświadczoną nie uważa się za wszechwiedzącego, który posiadł tajniki mądrości, życie nadal pozostaje wielką niewiadomą: „ przecie nie dla mnie spokój ksiąg lśniących wysoko ”. Tymi słowy poeta jasno wskazuje, iż jego rolą nie jest zgłębianie wszystkich księgach, badanie i określanie rzeczywistości, nie dba on o te przymioty ani o swą sławę czy reputacje, żyje zgodnie z sumieniem licząc się konsekwencjami:  „znają mnie redaktorzy, zna policja konna ”. Sytuacja ta sprawia, że poeta określa życie jako „sen wariata” nie może bowiem niczego przewidzieć ani zaplanować, życie to ciąg przeróżnych wydarzeń pozbawionych sensu. Można również powiedzieć, że autor w swych poglądach posiada świadomość przemijania charakterystyczną dla średniowiecza, uwidacznia bowiem, iż zarówno przed nim jak i po nim pojawią się kolejni poeci. Dla Gałczyńskiego poezja pozostaje sposobem życia, nie dbając o opinie innych swobodnie wyraża siebie.

Zakańczając należy wskazać budowę wiersza. Utwór składa się z pięciu zwrotek o rymach krzyżowych. Ostatni wers pełni funkcję refrenu i napisany jest pięciozgłoskowcem. Autor zastosował następujące środki artystyczne: epitety: „życie wiekuiste”, porównania: ” sława dziedziczy jak wieża”, metafory: ”sen wariata śniony nieprzytomnie”, apostrofy: ” Ty jesteś”.

Renesans – geneza nazwy, ramy czasowe
Renesans – geneza nazwy, ramy czasowe. Ramy czasowe nurtu datuje się  rożnie w państwach Europy, ponieważ kolebką renesansu były Włochy można...
Profesor Dmuchawiec – charakterystyka postaci „Opium w rosole”
Profesor Dmuchawiec był jednym z bohaterów trzecioplanowych powieści „Opium w rosole” Małgorzaty Musierowicz. Był emerytowanym nauczycielem języka...
Wypracowanie „Ferdydurke” W. Gombrowicza - ironia, groteska, tragizm
Ironia, groteska, tragizm jako wymowa utworu W. Gombrowicza w „Ferdydurke” Tragizm, groteska, ironia to znacznie różniące się środki literackie,...
„Wybudowałem pomnik” i „Apollo i Marsjasz” – interpretacje utworów Herberta i Horacego
„Wybudowałem pomnik” Horacy Horacy w swoim utworze „Wybudowałem pomnik” mówi, że mimo śmierci pamięć o nim będzie żyła. Słowa „nie wszystek umrę”...
Sam Gamgee – charakterystyka postaci, „Władca pierścieni”
Sam był synem ogrodnika, Hamfasta, zwanego Dziaduniem i wiernym towarzyszem Froda. Całe życie mieszkał w Hobbiton. Był cichym i raczej spokojnym...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *