„Rzecz Czarnoleska” to tytuł jednego z wierszy Juliana Tuwima. Rozpoczynając analizę utworu należy jednak podkreślić, że tytuł ten stanowi również nazwę całego zbioru wierszy w których poeta wykorzystuje jako motto fragment utworu pod tytułem „Moja piosenka” autorstwa Cypriana Kamila Norwida. Zarówno dzieło Norwida jak i zwrot wykorzystany przez Tuwima służą nawiązaniu i uwidocznieniu poezji Jana Kochanowskiego. To on jako artysta z Czarnolasu, uważany za ojca poezji stał się swoistym symbolem, nośnikiem klasycznych zasad. ”Rzecz czarnoleską” można również skojarzyć z twórczością starożytną, w której kreacja artystyczna nabierała kształtu stając się poezją.
Podmiot liryczny w utworze prezentuje dokładnie model poezji. W pierwszej zwrotce czytelnikowi ukazuje się chaos. Bezkształtny, nienazwany twór, który przepełnia wszystko. Motyw ten przywołuje Biliny obraz stworzenia świata w którym również wszelki początek został wydobyty z chaosu. Poeta jest bowiem jak Bóg , który z przepastnej nicości wyłania najistotniejsze fragmenty by połączyć je w jedną spójną całość. Poeta również w chaosie myśli odnajduje i ukonkretnia te najistotniejsze, nadaje im wyraz i kształt stanowiący poezję. Jak mówi cytat: „Słowo się z wolna z brzemienia przeistacza. Staje się tem prawdziwem”. Można więc wywnioskować, że poezja ma za zadanie tworzyć ład i porządek świata. Twórca sprawującym pieczę nad tym procesem jest poeta oraz ona sama: „sam się układa w swojej ostateczności”. Poezja jest bowiem wielką silą, która budzi w człowieku ogromne moce, nadając tym samym sens istnieniu. Podmiot liryczny podkreśla wyraźnie wartość poezji Kochanowskiego, „oddechem wielkiej Czarnoleskiej Rzeczy. Zbudzony i wyzwolony”. To ona staje się wyznacznikiem drogi budzącym w człowieku prawdziwy humanizm. To jak ponadczasowa idea klasyczna, której zasady i kształt są uniwersalne. Klasyczne wartości ładu i harmonii łączą się z idą romantyzmu, należy więc jednoznacznie stwierdzić, iż w wierszu tym Julian Tuwim uwidacznia bliski sobie klasycyzm, romantyzm oraz symbolizm.
Zakańczając należy omówić budowę utworu. Wiersz składa się z trzech zwrotek o rymach krzyżowych. Autor zastosował następujące środki artystyczne: epitety: „ciemny sen człowieczy”, metafory : „rzecz czarnoleska”, personifikacje: „ bezmiar tworzywa woła”.
