Dante Alighieri „Boska komedia”- analiza dzieła
Omawiając dzieło Dantego należy zaznaczyć, że „Boska komedia” stanowo swoisty pomost pomiędzy epoką średniowiecza a renesansu. Analiza dzieła ukazuje bowiem, że utwór zawiera cechy obydwu tych nurtów. Całość prezentuje wizję podróży po świecie pozagrobowym podzieloną na trzy części. Główny bohater Dante przemieszcza się w zaświatach odwiedzając: raj, czyściec i piekło. W jego wędrówce towarzyszą mu przewodnicy: Wergiliusz i Beatrycze, pierwszy z wymienionych oprowadza postać po piekle i czyśćcu kolejny po raju. Utwór wyraźnie prezentuje tematykę moralną oraz religijną.
Dante odbywając swą podróż pokonuje 9 kręgów piekła, to tam bowiem znajduje się świadomość dobra i zła a także 9 kolejnych pięter czyśćca i 9 niebios. Cała droga i każdy kolejny krok pozwala rozszerzyć świadomość, poznać niepodważalne wartości by w końcu w ostatniej sferze niebios doznać najwyższych łask. Tę część utworu z pewnością można potraktować jako wołanie autora o przestrzeganie cnót. Wymowę moralną „Boskiej komedii” odnajdujemy we fragmencie odnoszącym się do współczesnych autorowi czasów. Dante otwarcie krytykuje swych wrogów i rozważa zaistniałe we Florencji wydarzenia.
Aby móc udowodnić, że dzieło stanowi pomost pomiędzy graniczącymi ze sobą epokami należy jednak zwróć uwagę na inne elementy. Otóż utwór powstał w roku 1307 jest więc to jeszcze późne średniowiecze, jego prezentacja filozoficzna również oddaje charakter tej epoki. Dominuje teocentryzm, gdzie Bóg stanowi centrum świata jako najwyższa wartość i cel. Elementem średniowiecznym jest również wymowa alegoryczna np. Wergiliusz prezentujący mądrość, Dante – człowieka, a także magiczne liczby: 3 części, 9 kręgów. Do cech renesansowych utworu należy zaliczyć sam fakt, iż Dante został uznany za prekursora tejże epoki. Kolejnym elementem jest sposób prezentacji tematyki, dzieło zostało napisane w języku narodowym i odwołuje się do wzorców antycznych. Świat przedstawiony jest symetryczny i pełen harmonii. Główny bohater, Dante również jest postacią renesansową, to człowiek, który stał się najważniejszy, jest w centrum zainteresowań jak głosił humanistyczny antropocentryzm. Odbywana podróż pozagrobowa prezentuje jego odczucia i myśli oddając obraz społeczeństwa ówczesnych czasów.
Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy z pewnością można stwierdzić, że „Boska komedia” jest dziełem graniczącym pomiędzy dwoma silnymi nurtami. Chcąc podsumować i jednoznacznie wymienić cechy wskazujące na daną z epoką można powiedzieć, że: data powstania, filozofia, magia liczb, alegoryczność oraz wizja wędrówki po świecie to elementy średniowieczne, natomiast: główny bohater, prezentacja indywidualnych odczuć, krytyka społeczeństwa, język utworu, sposób przedstawiania tematów to elementy renesansowe.
