Proces” Franz Kafka- interpretacje utworu- wypracowanie
Franz Kafka autor „Procesu” był z wykształcenia doktorem prawa jego zainteresowania obejmowały natomiast filozofię i literaturę. Fakty te z pewnością mają bezpośredni związek z kształtem i tematyka powieści. Choć utwór oceniany jako powieść paraboliczna zawiera wiele wątków główna problematyka dzieła dotyczy zmagań głównego bohatera Józefa K. z bezlitosnym i ślepym wymiarem sprawiedliwości. To poprzez jego los autor prezentuje bardzo szeroką i złożona problematykę. Należy zaznaczyć, że nie można wyłonić jednoznacznej interpretacji dzieła, na potrzeby określonych obszarów wykorzystuje się jedynie poszczególne motywy, można jednak wyłonić trzy najważniejsze oceny tego dzieła traktowane w kategorii jego oddzielnych interpretacji.
Po pierwsze „Proces” można traktować jako swoistą opowieść dotykającą problemu biurokracji i skorumpowanego sądownictwa. Majestat prawa mający z założenia stać na straży sprawiedliwości broniąc na równych prawach każdej jednostki okazuje się nie wydolny. To jedna wielka machina kierująca się własnymi wewnętrznymi często sprzecznymi ze sobą prawami. Dowodem na tę sytuację jest proces głównego bohatera Józefa K, oskarżonego i skazanego na wyrok śmierci za niepopełnione czyny. Nie możność dowiedzenia jego niewinności wynika z absurdu, sprawiedliwość ginie pośród niezliczonej ilości akt, przepisów, paragrafów i donosów.
„Proces” można również interpretować jako metaforę ludzkiej egzystencji. Życie ludzie jawi się tym samym jako sądowy proces, głównym sędzią pozostaje Bóg a ostatecznym wyrokiem śmierć. Człowiek wydaje się bezsilny, musi stawać w roli oskarżyciela, oskarżonego i obrońcy. Cały żywot to jedna wielka sądowa sprawa, już po narodzinach naznaczony winą grzechu pierworodnego musi dalej zmierzać drogą nieubłaganego losu z góry skazany na śmierć. W całej tej sytuacji nie ma żadnej możliwości odwołania, wytłumaczenia, nic nie jest bowiem wstanie zmienić wyroku, który zapadł w chwili poczęcia.
Trzecią z możliwych interpretacji lektury jest potraktowanie „Procesu” jako wizjonerskiego utworu prezentującego nadchodzącą katastrofę. Jednostka zostaje podporządkowana totalitarnemu systemowi w którym prawo i sprawiedliwość zamienia się w narzędzie bezwzględnej władzy. Ludzkie relacje zdominowane zostają niepewnością , strachem i podejrzliwością. Toczące się procesy, liczne donosy i zaocznie wydawane wyroki śmierci budzą powszechna grozę determinując kształt rzeczywistości.
