Marian Pietrzyk był jednym z bohaterów książki pod tytułem „Ten obcy” napisanej przez I. Jurgielewiczową. Wychowywał się w pełnej i kochającej rodzinie. Marian miał trzynaście lat i razem z kuzynem Julkiem spędzał wakacje u dziadków.
Był przywódcą grupy, chłopcem bardzo odpowiedzialnym, rozsądnym i doskonałym organizatorem. Zawsze umiał podejmować właściwe i tylko dokładnie przemyślane decyzje. Pomysły Julka najpierw dokładnie analizował nim wcielił je w życie. Był rozważnym i mądrym chłopcem. Zawsze chciał jak najlepiej dla swoich kolegów. Jednak Zenkowi chciał pomóc jawnie i bez sekretów. Potrafił jednak uszanować wolę chłopca i pomagał mu przetrwać na wyspie. Starał się jednak nie wydać chłopca, a nawet z własnej i nie przymuszonej woli dostarczał chłopcu jedzenie i picie na wyspę.
Mariana cechowały opanowanie i sprawiedliwość. Bardzo chciał pomóc Zenkowi, ale nie mógł znieść jego kłamstw i oszustw. Bardzo zezłościł się na Zenka, gdy ten ukradł przekupce pieniądze. Marian był chłopcem uczciwym i prawdomównym, a ukrywanie kolegi na wyspie było dla niego ogromnym ciężarem. Jednak z wytrwałością dążył do pomagania Zenkowi, również w poszukiwaniach wujka chłopca. Nie pozostawił kolegi samemu sobie, chociaż nie podobały mu się niektóre metody chłopca. Miał w sobie wiele odwagi by powiedzieć Zenkowi, co o nim myśli. Potrafił jednak bez wahania stanąć w jego obronie i pomóc mu w trudnych dla niego chwilach.
Marian Pietrzyk był bardzo rozsądnym i sprawiedliwym chłopcem, odpowiedzialnym i szczerym. Dążył do prawdy, ale nie za wszelką cenę, potrafił uszanować wolę kolegi, chociaż jego pomysły mu się nie podobały. Martwił się jednak o niego szczerze i ofiarował swoją pomoc. Był zatem wspaniałym i oddanym kolegą, w każdej sytuacji można było mu zaufać. Nigdy nie posunął się do zdrady. Był wytrwałym chłopcem, potrafił dobrze się zorganizować i doskonale panował nad grupą. Doskonale radził w sobie w każdej sytuacji. Dla niego nie było rzeczy niemożliwych. Był uparty, wytrwały i dzielny. Był również bardzo odważny, bo potrafił stanąć w obronie Zenka, i pomógł mu bić się z chuliganami, którzy rzucali w psa Dunaja kamieniami.
Pomimo iż był bardzo rozsądnym i rozważnym chłopcem miał za złe Zenkowi, że swoim postepowaniem odebrał mu miejsce przywódcy. Członkowie grupy zaczęli doceniać Zenka i szanować go, zaczęli mu współczuć i przejmować się nim. Stał się dla nich najważniejszą osobą w grupie. Głównie to było powodem tego, że niezbyt przepadał za Zenkiem. Jednak to nie przeszkodziło bohaterowi w pomaganiu pokrzywdzonemu koledze. Marian docenił Zenka, samodzielnie zorganizował wyprawę rowerową do Strykowa mającą na celu odnalezienie krewnego Zenka. To również ona namawiał Zenka do powrotu na wyspę.
Marian Pietrzyk z całą pewnością był bohaterem pozytywnym, który wzbudza sympatię. Zawsze postępował godnie i sprawiedliwie. Starał się nie oceniać po pozorach, dążył do prawdy, ale nie po trupach. Szanował kolegów, wspierał w trudnych chwilach i nie odmawiał pomocy. Był wyrozumiałym, koleżeńskim i bardzo odpowiedzialnym chłopcem.
