Szekspir w swoim dziele” Makbet” stworzył doskonałą kreację tytułowego a zarazem głównego bohatera dramatu, czyli Makbeta.
Już na samym początku utworu poznajemy bohatera jako odważnego, dzielnego wojownika. Jest on tanem Glamis, czyli namiestnikiem hrabstwa a także jednym z głównych dowódców wojsk szwedzkich. Makbet jest człowiekiem posiadającym rycerskie przymioty, dlatego też ceniony jest przez króla Szkocji Duncana, który jest kuzynem bohatera. Tan Glamis jest człowiekiem prawym, jednak targają nim pragnienia władzy i nienasycone ambicje. Od kiedy usłyszał on przepowiednie czarownic mówiącą o tym, iż zostanie tanem Cowdoru a później królem, nie może przestać o tym myśleć, zwłaszcza, że pierwsza część przepowiedni spełniła się. Ten ambitny szlachcic szkocki przepełniony żądzą władzy, którą jeszcze bardziej podsyciła w nim wróżba czarownic coraz częściej zastanawia się nad zdobyciem władzy. Makbet jest człowiekiem posiadającym mimo wszystko określone morale, jednak jego wątpliwości i brak odwagi do podjęcia jakichkolwiek kroków zostają wyparte, gdy o przepowiedni dowiaduje się żona bohatera. Kobieta znając pragnienia i ambicje męża a także doskonale potrafiąc kierować współmałżonkiem i jego decyzjami przekonuje wojownika do popełnienia zbrodni, uważając, iż wizyta króla w ich zamku jest już jakimś znakiem i szczęśliwym zrządzeniem losu. Mimo, iż dowódca ma wątpliwości co do zabójstwa, nie tylko człowieka posiadającego tron królewski, ale także członka swojej rodziny, ostatecznie postanawia zabić Duncana. Ma on jednak nadzieję, że dokonana przez niego zbrodnia będzie ostatnią, jak sam mówi:
„ Gdyby ten straszny cios mógł przeciąć wszelkie
Dalsze następstwa, gdyby ten czyn mógł być
Sam w sobie wszystkim i końcem wszystkiego”.
Wierzy on, że dokonane przez niego przestępstwo będzie ostatnim. Mimo, iż sam dopuszcza się zbrodni ciągle marzy o tym, żeby żyć w świecie uwolnionym od przemocy. To głównie wsparcie żony, jej bezwzględność, popychają bohatera do morderstwa. Choć do ostatniej chwili nie jest pewny swojej decyzji, pod osłoną nocy bohater zabija śpiącego króla. Już następnego dnia Makbet posuwa się do kolejnej zbrodni, chcąc usunąć jedynych światków zbrodni zabija strażników, których oskarżył o zabójstwo krewnego. Już wkrótce po tym Makbet zasiada na tronie i staje się królem Szkocji. Niestety lękając się utraty władzy i panowania król zleca kolejne morderstwa. Wydaje on rozkaz zabicia swojego przyjaciela Banka oraz jego syna, obawiając się, że i w jego przypadku przepowiednia czarownic sprawdzi się, iż zostanie on ojcem królów. Król poprzez kolejne zbrodnie ukazuje swoją przemianę, z człowieka, który bał się popełnienia jednej zbrodni stał się mordercą, który nie ma już żadnych wątpliwości co do dopuszczenia się kolejnych. Z prawego, dzielnego rycerza zamienił się w królobójcę i tyrana. Jego nieszczęściem jest to, iż wierzył, że można dokonać jednej zbrodni a później żyć spokojnie bez wyrzutów sumienia i innych następstw podjętej decyzji. Jednak Makbeta dręczą wyrzuty, nie może spać, a nawet jeśli zaśnie to dręczą go koszmary . Bohater powoli popada w obłęd, ma przewidzenia, ukazują mi się postaci zabitych osób. Jednak ciągle wierzy on w przepowiednie, dlatego tez jest spokojny i nie boi się utraty władzy. Jednak ostatecznie bohater ginie zabity przez Macduffa, nie spodziewając się, że zanana przez niego przyszłość, przewidziana przez czarownicę, wcale nie musi być tak jednoznaczna jak myślał.
Makbet jest jednym z najbardziej znanych bohaterów Szekspirowskich. Autor w dramacie ukazuje sylwetkę człowieka, który kierowany żądza władzy zmienia się z osoby o moralnej i etycznej naturze w bezwzględnego tyrana. Szekspir poprzez postać bohatera ukazuje do czego może posunąć się człowiek kierujący się własnymi ambicjami.
