“Odprawa posłów greckich” Jan Kochanowski – kompozycja utworu
„Odprawa posłów greckich” autorstwa Jana Kochanowskiego to pierwsza polska tragedia humanistyczna utrzymana w konwencji tragedii greckiej. Analiza utworu jasno pozwala wyłonić wszystkie cechy potwierdzające klasyczność dzieła. Sama treść nawołuje do mitu trojańskiego nawiązując tym samym do dzieła samego Homera – Iliady. Akcja tej tragedii rozgrywa się w starożytnej Troi, czytelnik jest świadkiem ogromnego dylematu, bohaterom przychodzi bowiem rozważyć wydanie pięknej Heleny posłom tym samym unikając wojny lub spełnić życzenie królewicza i pozostawić ją w Troi narażając kraj na wojnę. Bezspornym dowodem na klasyczność utworu pozostaje również jego budowa: podział na epizody i komentarze chóru, obecność chóru, który swymi wypowiedziami podkreśla istotne szczegóły na, które powinien zwrócić uwagę odbiorca, zachowanie zasady ilości aktorów przebywających na scenie których liczba nie mogła przekraczać trzech, zachowanie zasady trzech jedności – miejsca, czasu i akcji.
Rozgrywająca się akcja skupia się na jednym wątku – politycznym bez dodatkowej ekspozycji pozostałych epizodów jak miłość a najważniejsza staje się konieczność podjęcia ostatecznej decyzji i odpowiedzi na pytanie czy Helenę należy wydać czy też pozostawić w Troi. Czas zdarzeń nie przekracza jednego dnia, rozpoczyna ją przybycie posłów, następnie czytelnik zapoznaje się z dyskusją bohaterów na temat zaistniałego problemu a kończy na obradach rady królewskiej i odprawie posłów. Miejsce akcji to oczywiście Plac Publiczny przed pałacem, nawet wieści, które dochodzą z zewnątrz np.: obrad są przynoszone i prezentowane przez posła. Należy również zauważyć, że w „Odprawie posłów greckich „ zastaje zachowana zasada odpowiedniości czyli decorum , styl wypowiedzi oddaje charakter zaistniałej sytuacji.
Wszystkie z tych elementów wskazują jednoznacznie na klasyczny styl utworu Kochanowskiego, omawiając szczegółowo kompozycje powinno się jednak wskazać również pozostałe cechy. Odstępstwem od tradycyjnych klasycznych zasad z pewnością jest brak jasno określonego konfliktu tragicznego tak charakterystycznego dla tragedii greckiej. Nie można również wyłonić jednego bohatera, którego piętnem jest tragizm polegający na konieczności podjęcia decyzji, której efektem zawsze stanie się wybór pomiędzy dwiema równie ważnymi zasadami, uczuciami czy tradycjami. W utworze występuje bowiem bohater zbiorowy – Troja. Bohaterowie, którzy mogą przykuć naszą uwagę jak Aleksander czy Parys nie borykają się przecież z koniecznością wyboru pomiędzy równoważnymi sprawami. Ich rozważenie skupiają się na dywagacji czy istotniejsze są sprawy własne czy też interesy ojczyzny gdzie odpowiedz wydaje się jednoznaczna.
