„Pieśń nad pieśniami”
W tytule została zastosowana hiperbola. Tekst nie zawiera wątków religijnych. Podmiot liryczny bardzo dokładnie opisuje swoje uczucia, które rozwija się na łonie natury. Używa porównania prezentując wyjątkowość swojej ukochanej. Hiperbolizuje jej wyjątkowość.
W jego oczach jest ona niewinna, nieskalana, ale mimo to narażona na wiele niebezpieczeństw. Podkreśla jej niepowtarzalność. Ona również wykazuje, że on jest kimś wyjątkowym słowami: „jak jabłoń wśród drzew leśnych”. Oboje posiadają pewną dozę inwencji twórczej. Dzięki ukochanemu zyskuje bezpieczeństwo i zabawę. Jest od niego w pewnym sensie uzależniona.
Oblubieniec zwraca się przez apostrofę do córek jerozolimskich. Oblubienica dokładnie cytuje słowa kochanka. Jest to miłość zmysłowa, nie ma związku z sferą duchową.
„Hymn o miłości”
Sam tytuł utworu ma za zadanie wychwalenie miłości. Zestawiona zostaje miłość z innymi wartościami, aby zasugerować, że to uczucie jest wartością nadrzędną. Miłość jest najważniejszą rzeczą jaka może spotkać człowieka.
Wiersz mówi, że nawet umiejętność mówienia językami ludzi i aniołów jest niczym w porównaniu z miłością. Dar prorokowania, znanie wszystkich tajemnic świata, posiadanie wszelkiej wiedzy i niezłomnej wiary wydają się wartościami, które dałyby szczęście, lecz w porównaniu z miłością nie mają większego znaczenia.
W utworze wyliczone zostają cechy prawdziwej i wiecznej miłości. Jest to uczucie dalekie od zazdrości i gniewu. Nikt kochając naprawdę nie robi niczego dla pochwały i sławy. Zapomina o tym co złe i nie rozpamiętuje tego.
Jakakolwiek czynność dążąca do umartwienia ciała na nic się nie zda jeśli w sercu nie będziemy mieć miłości. Ludzie wypełnieni miłością są sprawiedliwi i cierpią z powodu krzywdy innych. Prawdziwe głębokie uczucie jest w stanie przetrwać wszystko. Wierzy nawet w gasnący płomień nadziei. Miłość nie ma żadnych granic i nigdy się nie kończy. Wszelka wiedza jaką posiedliśmy nie została nam dana na zawsze. Przyjdzie czas kiedy tej wiedzy i umiejętności zabraknie. Zawsze trwać będą trzy najważniejsze wartości – wiara, nadzieja i miłość, jednak z tych trzech najważniejsza jest miłość, ponieważ z niej wywodzi się wiara i nadzieja.
