Jacek Czarnecki jest tytułowym bohaterem książki autorstwa Hanny Ożogowskiej „Chłopak na opak, czyli z pamiętnika pechowego Jacka. Mieszka z rodzicami w Warszawie. Ma niespełna dziesięć lat i jest uczniem czwartej klasy. Jak mówi o sobie: „…jestem zupełnie porządny chłopak, chociaż moja mam mówi o mnie straszne dziecko. Nie mogę się z tym pogodzić”.
Jacek wierzy, że prześladuje go straszny pech. Uważa, ze wszystko co robi, nie jest przez niego zamierzone, tylko jakoś tak wychodzi. Słowa dorosłych rozumie zbyt dosłownie, z czego wynikają jego kłopoty. Przeprawił ocenę z 2 na 3, bo pani kazała poprawić, na ścianie umywalni umieścił czarny napis, twierdząc, że upiększył umywalnię, a polecenie pani zamiast wyryć w głowie wyrył na szkolnej ławce, na wycieczce w gajówce wylał zupę, bo jak twierdził (zgodnie z przepisem babci) przez zupę musi przelecieć świnia, aby zupa była lepsza.
Jacek jest zabawnym i przyjacielskim chłopcem, chociaż zdarzają mu się kłótnie i sprzeczki z kolegami. Ma głowę pełną szalonych i zabawnych pomysłów. Za to nie bardzo lubi się uczyć. Kiedyś postanowił kupić wraz z kolegami stół do „odrabiania lekcji”, gdyż uważał, że działa on podobnie do maszyny liczącej i sam odrabia lekcje. Stół okazał się zwyczajny, a chłopiec poszedł nieprzygotowany na lekcje, za co otrzymał dwóję.
Jacek jest chłopcem niezwykle pomysłowym i impulsywnym, który zazwyczaj najpierw działa, a potem myśli. W swych poczynaniach często zachowuje się niedorzecznie. Każdą psotę potrafił wytłumaczyć na swój sposób.
W szkole tez nie idzie mu najlepiej, bo pani zazwyczaj pyta go wtedy, gdy jest nieprzygotowany, a gdy już uda mu się przygotować, to pani przeskakuje jego numer w dzienniku i wywołuje do odpowiedzi inną osobę. Często powtarza, że w szkole ma pecha dlatego, bo mieszka za blisko szkoły. Największą przyjemność i radość sprawia mu zabawa z kolegami, jedzenie lodów i inne rozrywki.
Nie korzysta z rad dorosłych, robi wszystko po swojemu. Jest nieodpowiedzialny i nie potrafi przyznać się do błędu, zawsze znajduje jakieś wymówki.
Swoim rodzicom i nauczycielom sprawia mnóstwo kłopotów. Od nauczycieli często zbiera bury, a od rodziców kary. Często kłamie i oszukuje. Chodzi na wagary. Raz nawet powiedział woźnej, że nie mógł przyjść na zajęcia, bo mu ojciec umarł, co oczywiście było kłamstwem. Robił wszystko, by unikać obowiązków. Unikał odpowiedzialności. W obawie przed srogą karą uciekł do babci, ale tylko jej wyjawił prawdę. Pozostał u niej przez tydzień, aby ćwiczyć wytrwałość.
Jacek Czarnecki jest zabawnym, żywym i energicznym chłopcem, któremu nie brak pomysłów. Często psoci i doprowadza rodziców do szaleństwa, ale tak naprawdę jest niegroźny. Jest dziesięcioletnim chłopcem i jako taki żyje pełnią swojego życia, cieszy się dzieciństwem i zabawą. Jest radosny i pogodny, chociaż raczej mało odpowiedzialny. Nie umie się przyznać do winy, ale czasem próbuje naprawiać swoje błędy, co raczej mu nie wychodzi i tylko pogarsza swoją sytuację. Jest typowym chłopakiem na opak, ale tak to już bywa z chłopcami w jego wieku.
