Głównym bohaterem książki pod tytułem „Mały lord” F. H. Burnett był siedmioletni chłopiec, Cedryk Errol z pochodzenia arystokrata. Jego ojciec zmarł, gdy Cedryk był jeszcze mały. Jego wychowaniem zajmowała się matka, z pochodzenia Amerykanka. Jednak jako pokojówka nie była w stanie zapewnić synowi godziwych warunków życia i wyjechała z nim do Anglii, do dziadka chłopca, hrabiego of Dorincourt.
Cedryk był ślicznym i urodziwym chłopcem. Był dobrze zbudowanym, zawsze starannie ubranym, czystym i schludnym jak na arystokratę przystało. Miał nienaganne maniery. Miał jasne kręcone włosy, piwne oczy i długie rzęsy.
Bohater był niezwykłym chłopcem, rezolutnym, wesołym i niezwykle śmiałym. Nigdy nie miał kłopotów z nawiązywaniem znajomości czy w kontaktach z osobami dorosłymi. Do ludzi zawsze odnosił się z szacunkiem i życzliwością. Nigdy nie był do nikogo uprzedzony, we wszystkich widział dobroć. Zawsze był uprzejmy i serdeczny.
Gdy trafił pod dach swego dziadka od razu go polubił, być może dlatego, że nie znał prawdziwego oblicza swego dziadka. Hrabia był człowiekiem zgorzkniałym i bardzo samotnym. Miał za złe swojemu zmarłemu synowi, ojcu Cedryka, że ożenił się z pokojówką i do tego Amerykanką. Właśnie dlatego też nie miał dobrej opinii o swoim wnuku, bo był do niego uprzedzony. Jednak, gdy hrabia poznał chłopca bliżej, zupełnie zmienił o nim zdanie. Swoją postawą i sposobem bycia Cedryk zrobił ogromne wrażenie na swoim dziadku. Hrabiemu imponowała odwaga chłopca, bowiem inni bali się go. Bardzo pokochał wnuka, który miał na tego człowieka zbawienny wpływ. Dzięki Cedrykowi hrabia zaczął zastanawiać się nad swoim życiem i jego sensem. Spełniając życzenia chłopca, postanowił pomagać również innym ludziom. Stał się bardziej życzliwy i miły; stał się lepszym człowiekiem. Cedryk nie znał prawdziwego oblicza dziadka, dlatego też nie miał wobec jego osoby żadnych uprzedzeń, wierzył, że dziadek, tak jak i inni ludzie, jest dobry i życzliwy. Miał o nim jak najlepsze zdanie. Dzięki swoim relacjom z dziadkiem, którego bardzo kochał, potrafił zmienić tego człowieka i uczynił go szczęśliwszym i lepszym.
Cedryk był wyjątkowym chłopcem, wrażliwym na cudzą krzywdę. Gdy zmarł jego ojciec, chłopiec potrafił pocieszać swoją matkę, nazywał ją „Najmilszą” tak jak wcześniej robił to jego ojciec. Pomimo iż sam odczuwał głęboki żal, że nie miał przy sobie ojca, nie załamał się. Dzielnie przezwyciężał lęki i wspierał matkę. Bardzo ja kochał, rozumiał jej uczucia i nie chciał patrzeć jak się smuci.
Pomimo swego arystokratycznego statusu pozostał skromnym chłopcem, nie chełpił się bogactwem, nie czuł się lepszy od innych. Nigdy nie okazywał swej wyższości nad innymi. Zdarzało się nawet, że onieśmielał go szacunek jaki okazywała mu służba dziadka.
Cedryk był wyjątkowym chłopcem. Posiadał mnóstwo zalet i pozytywnych cech, które czyniły z niego dobrego i uczynnego młodego człowieka. Bohater potrafił cieszyć się życiem i okazywać wdzięczność. Miał również zbawienny wpływ na innych ludzi. Potrafił zmienić swojego dziadka, którego wszyscy uważali za zgorzkniałego i samolubnego. Tylko Cedryk widział w nim dobro, a gdy dziadek spostrzegł, że chłopiec widzi w nim swój ideał nie chciał, by poznał jego prawdziwe oblicze, dlatego zaczął się starać, by nie zburzyć tego wizerunku w oczach chłopca, bo byłoby mu wstyd, gdyby chłopiec poznał jego prawdziwy charakter. Cedryk Errol z całą pewnością był dobrym chłopcem i bohaterem godnym naśladowania.
