Brzydkie kaczątko to tytułowy i główny bohater baśni autorstwa H. Ch. Andersena. Był to mały niepozorny łabędź, który przyszedł na świat w pewnym wiejskim podwórku. Jego matką była kaczka, która przez przypadek wysiedziała podrzucone jajko.
Gdy kaczątko przyszło na świat było szare i brzydkie. Dla pozostałych mieszkańców podwórka, jak i dla jego przybranego rodzeństwa było po prostu brzydkie. Nie akceptowano jego odmienności i inności. Wyśmiewano go i poniżano, szczypano, dziobano i kopano. Kaczątko było bardzo nieszczęśliwe na podwórku, a jego bracia marzyli był pożarł go kot. Nawet kacza matka uznała, że lepiej byłoby dla wszystkich, gdyby wyruszyło w świat.
Tak też się stało, mając dosyć ciągłego poniżania i wyśmiewania brzydkie kaczątko uciekło z wiejskiego podwórka. Pozostawało wciąż bardzo samotne i nieszczęśliwe, bo nikt go nie akceptował. Kaczątko przeszło bardzo wiele w swoim życiu. Doświadczyło mnóstwo przykrości i upokorzeń, samotnie przeżyło zimę, omal nie zamarzło w tafli lodu. Zlitował się nad nim pewien wieśniak, który przygarnął ptaka. Jednak gdy tylko poczuł się lepiej kaczorek zaczął psocić i rozrabiać. W gospodzie wyrządził wiele szkód i zdenerwowana gospodyni wyrzuciła go z powrotem na śnieg. Zwierzęcy bohater czuł się bardzo osamotniony i nieszczęśliwy, marzył o tym, by stać się pięknym i lubianym przez innych.
Pewnego dnia nad wodą spotkał przepiękne i niezwykle urodziwe ptaki. Były to łabędzie, które wzbudziły w nim ogromny zachwyt. Podziwiał je i pragnął stać się jednym z nich. Jednak nie wierzył, że jego marzenie może się kiedyś spełnić. W swej samotności i rozpaczy poprosił je pewnego dnia, by go zabiły. Miał już dość takiego ciężkiego życia, brakowało mu bowiem akceptacji i miłości. Uważał, że jego życie pozbawione jest sensu, i że pragnie śmierci. Gdy tylko schylił się oczekując najgorszego, ku jego ogromnemu zdziwieniu ujrzał w wodzie własne odbicie. Stał się pięknym, białym łabędziem. Nie mógł uwierzyć we własne szczęście. Marzenia bohatera spełniły się, gdy wyrósł on na pięknego białego łabędzia, który budził podziw ludzi i pozostałych zwierząt. Inne łabędzie z wielką ochotą przyjęły go do własnego stada i zaakceptowały. Podziwiały jego urodę i nawet nazywały najpiękniejszym z łabędzi. Bohater wreszcie odzyskał wewnętrzny spokój i pewność siebie. Odnalazł pełnię szczęścia w łabędzim gronie.
Brzydkie kaczątko to niezwykła postać. Bohater przeszedł w życiu wiele cierpień i upokorzeń, głównie z powodu własnego wyglądu. On sam był zawsze dobry, miły i życzliwy, nikt jednak nie potrafił mu okazać podobnych uczuć. Kaczątko było załamane i zaczęło pragnąć śmierci, gdy nagle coś zmieniło się w jego życiu. Wyrósł na pięknego łabędzia; podziwiano go i szanowano, doceniano jego niezwykła urodę i grację. Jego historia uczy nas, ze nie należy nikogo osądzać po wyglądzie, ani karać go za jego odmienność. Nie wolno nikogo odrzucać ani traktować jak wroga tylko dlatego, że różni się od reszty. Należy być tolerancyjnym i umieć akceptować innych takimi jakimi są.
