Pismo, wynalazki człowieka

Pismo – dobry wynalazek, dzięki niemu człowiek nauczył się utrwalać swój dorobek; uchodziło za zaklęcie(z pismem nie dyskutowano, miało opinię medium niepodważalnego – tak jest napisane więc tak być musi), utożsamiane z prawdą, pierwsze krytyki pisma – zapisane zostały  u Platona (uważał, że pismo jest nieludzkie, sztuczne, spreparowane, niszczy pamięć, wpływa osłabiająco na myślenie, nie może udzielić dodatkowych wyjaśnień, nie uwzględnia dialogów), pismo jest technologią, która pismo wymaga narzędzi, rozwinęło ludzką świadomość, trzeba się go uczyć(słowo pisane wymaga reguł gramatycznych). Pierwsze pismo – klinowe Sumerów, pojawiło się początkowo w próbach transakcji handlowych – pierwsza próba wizualnego zapisu, pismo obrazkowe w Chinach, zapis sylabiczny w Japonii. Pierwszym pełnym alfabetem stał się alfabet grecki – był prosty, co ułatwiało pismo, każdy wyraz można zapisać i odczytać (uniwersalne litery). Funkcjonowało w dwojaki sposób jako:  domena ludzi wykształconych i nobilitacja (w średniowieczu słowo mówione miało większą wagę niż pisane). Mowa ma charakter indywidualny, występuje w jakimś kontekście społecznym, a słowo pisane powstaje w odosobnieniu, pismo nie dopuszcza emocji– zostają wyciszone, następuje renesans słowa pisanego.