Fen jest wiatrem wiejącym z gór w doliny. Charakteryzuje się tym, że jest suchy i ciepły. Cechy te zawdzięcza temu, iż podczas opadania w kierunku doliny następuje jego podgrzanie i osuszenie, co w konsekwencji doprowadzić może, do ocieplenia temperatury na obszarze jego oddziaływania, nawet o 20 stopni Celsjusza w bardzo krótkim czasie (kilkanaście minut). Polskim wiatrem fenowym jest halny.
Wiatr fenowy nie tylko ogrzewa, ale również niesie ze sobą ogromne szkody w gospodarstwach ludzkich oraz w leśnictwie. Może on również powodować złe samopoczucie u osób wrażliwych na zmiany biometeorologiczne.
Wiatr ten powstaje na skutek różnic ciśnienia, jakie występują po południowej i północnej stronie szczytów górskich. Sytuacja ta wymusza ruch powietrza, które unosi się po zboczu górskim, jednocześnie się schładzając i nabierając wilgoci. Następnie na szczycie następuje kondensacja pary wodnej, co doprowadza do wytworzenia się chmur i deszczy. Kolejny etap to opadanie suchego już powietrza, po przeciwnym zboczu, jednocześnie się ogrzewając.