Pamiętaj, że wypracowanie możesz pobrac wyłącznie do użytku własnego i nie posiadasz do niego praw majątkowych. Dalsza odsprzedaż lub umieszczanie w innych serwisach internetowych to kradzież i jest niezgodne z prawem i tego typu praktyki będziemy zgłaszac odpowiednim organom ścigania.
Głównym i zarazem tytułowym bohaterem powieści Ireny Jurgielewiczowej „Ten obcy” jest nastoletni chłopiec Zenek Wójcik. Jest to chłopiec ciężko doświadczony przez los, wcześnie stracił matkę, a jego ojciec – nałogowy alkoholik nie wykazywał żadnego zainteresowania synem. Zenek czuł się samotny, niepotrzebny, niekochany. Po śmierci matki jego relacje z ojcem zaostrzyły się do tego stopnia, że chłopiec postanowił uciec z domu i wyruszył na poszukiwanie wujka.
Gdy Zenek trafia na wyspę, na rzece Młynówce ma bladą twarz, zapadnięte policzki, niestrzeżone włosy, podniszczoną odzież. Widać było, że dawno nie był w domu. Wygląd ten spowodowany był jego wędrówką, w którą wyruszył samotnie.
Zenek to wysoki, szczupły chłopiec o ciemnych włosach, który bardzo podobał się dziewczynkom.
Początkowo bardzo cichy, spokojny małomówny i nieufny wobec nowo poznanych dzieci, które z resztą się nim zaopiekowały.
Zenek to poważny i opanowany młodzieniec, nad wiek dojrzały, jednak skryty i zamknięty w sobie. Do dzieci odnosił się z ostrożnością i nieufnością. W czasie wędrówki ujawniają się w nim zaradność, samodzielność, upór i wytrwałość. Wykazał się również wielką odwagą, gdy uratował dziecko z pędzącego wozu. Troszczył się również o zwierzęta, stanął w obronie psa Dunaja, który został obrzucony kamieniami przez urwisów. Jest wrażliwy i czuły na potrzeby innych, choć sam wiedzie ciężkie i trudne życie. Potrafi dążyć do celu wbrew przeciwnościom losu.
Zenek był dobrym chłopcem, chociaż popełnił wiele błędów, kradł jabłka i okradł przekupkę na targu. Były to złe decyzje chłopca, spowodowane wolą przetrwania, ale Zenek wykazywał chęć poprawy.
Pod wpływem Uli i jej ojca Zenek staje się dobrym, uczciwym chłopcem, oddaje Uli pieniądze, które ta wydała na spłatę jego długów. Jej ojciec troskliwie się nim zajmuje. Opatruje mu nogę i obiecuje pomoc w odnalezieniu wujka. Proponuje mu nawet mieszkanie u siebie do czasu odnalezienia wujka Zenka. Dzięki nowym przyjaciołom, Zenek odzyskuje wiarę w ludzi i dobro, jakim mogą się obdarzać bezinteresownie.
Najlepszą i najbardziej oddaną przyjaciółką, której Zenek ufał była właśnie Ula, której zwierzał się ze wszystkiego, i w której się z resztą zakochał.
Zenek jest przykładem chłopca, którego los okrutnie doświadcza. Jest chłopcem z rozbitej rodziny, niekochanym przez ojca, samotnym w swoim ciężkim życiu. Nie miał on możliwości rozwoju w normalnej, kochającej się rodzinie. Brak mu było domowego ciepła, wsparcia i miłości. Odczuwał niechęć do ludzi i lęk przed dorosłymi. Choć jest jeszcze dzieckiem, zostaje zmuszony do wykazywania cech dorosłego mężczyzny: odwagi, uporu, wytrwałości w dążeniu do celu, samozaparcia i zadbania o własny los.
Potrzebę ciepła i miłości odnajduje w Uli i jej ojcu, który się nim opiekuje. Znajduje wiernych przyjaciół, z którymi ma dobre relacje. Dzięki nim odzyskuje wiarę w ludzką dobroć i w samych ludzi.
Jest bohaterem pozytywnym i godnym naśladowania, bo choć czasem czynił źle, wykazywał wolę poprawy i odpokutowania (spłaca długi).
