Ula Zalewska była jedną z bohaterek książki pod tytułem „Ten obcy” napisanej przez I. Jurgielewiczową. Ula była półsierotą wychowywaną przez ciotki. Jej rodzice rozstali się, gdy była jeszcze mała a w niedługim czasie zmarła jej mama.
Bohaterka była szczupłą, wysoką i bardzo ładną dziewczynką o zielonych oczach.
Dziewczynka bardzo tęskniła za mamą i często pisywała listy do zmarłej kobiety. Miała również żal do ojca, że ją zostawił i że przestał się nią interesować. I chociaż ojciec pisywał do niej listy, to ciotki dziewczynki uznały, że lepiej jej będzie bez ojca, który i tak miał już nową rodzinę. Chciały, by dziewczynka o nim zapomniała.
Ula była wspaniałą dziewczynką, dobrą, uczciwą, uczynną, pomocną i bardzo pracowitą. Była bardzo dojrzała jak na swój wiek i odpowiedzialna. Doświadczenia życiowe sprawiły, że bohaterka bardzo szybko znalazła wspólny język z Zenkiem Wójcikiem, który też wiele przeszedł w swoim życiu. Swoim zachowaniem i postepowaniem wzbudziła zaufanie Zenka i zdobyła jego przyjaźń.
Życie sprawiło, że dziewczynka stała się bardzo samodzielna, umiała gotować, udzielać pierwszej pomocy, potrafiła zajmować się domem. Swoje obowiązki wykonywała bardzo dokładnie i solidnie. Była także bardzo pracowita, potrafiła ciężko pracować by zwrócić skradzione przez Zenka pieniądze. Była bardzo uczynną osobą. Była również bardzo wrażliwym człowiekiem, skłonnym do wzruszeń i emocji. Była jednak bardzo skryta, bo nie lubiła ich okazywać, nie była zbyt wylewną osobą. Wszystkie swoje troski i niepokoje skrywała głęboko w sobie. Czasem próbowała zwierzyć się koleżance Pestce, ale ona nie potrafiła tak naprawdę jej zrozumieć i postawić się w jej sytuacji.
Ula była bardzo wrażliwą dziewczynką, bardzo łatwo było ją zasmucić czy zranić. Do wszystkiego podchodziła bardzo emocjonalnie. Potrafiła współczuć pokrzywdzonym, umiała postawić się w ich sytuacji. Zawsze starała się pomagać przyjaciołom, wspierać potrzebujących. Nigdy nikomu nie odmawiała pomocy. Była bardzo ciepłą i przyjacielską osobą.
Dziewczynka czuła się bardzo samotna i niekochana, ciężko jej było zapomnieć o krzywdach i bólu jakie sprawił jej ojciec, opuszczając ją i jej matkę dla innej kobiety. Nawet, gdy się z nim widywała myślała, że ojciec jej nie kocha, bo nie okazywał jej miłości i czułości. Czasem to ona zachowywała do niego ogromny dystans i traktowała go chłodno. Z upływem czasu dostrzegła starania ojca i potrafiła zaufać mu ponownie. Potrafiła również się otworzyć i obdarzyć ojca miłością, której tak jej brakowało i której tak bardzo potrzebowała.
Ula Zalewska była wspaniałą bohaterką. Sprawdzała się doskonale jako przyjaciółka. Była wierna, oddana i cierpliwa, potrafiła dochować sekretu. W każdej sytuacji można było na nią liczyć. Zawsze starała się postępować mądrze i rozważnie. Jej działania zawsze pokierowane były odpowiedzialnością. Stroniła od głupich występków i nieprzemyślanych działać. Swoją odpowiedzialnością i dojrzałością zyskała szacunek u Zenka i zdobyła jego przyjaźń. Była bardzo zaradną i pracowitą dziewczynką. Ula posiadała wiele pozytywnych cech, które z pewnością powinniśmy naśladować. Nie poddawała się przeciwnościom losu, uparcie dążyła do celu i nie poddawała się nawet w chwilach słabości.
