„Przedśpiew” interpretacja wiersza Leopolda Staffa
Leopold Staff to jeden z najwybitniejszych polskich poetów. Urodził się 14. 09. 1878 roku w Lwowie. Warto wspomnieć, że autor tworzył na przestrzeni trzech epok: Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego, współczesności. Zmarł w Skarżysku – Kamiennym 31. 05. 1957 roku. Wiersz zatytułowany „Przedśpiew” jest jednym z ważniejszych dzieł twórcy. Podmiot liryczny to sam poeta, który charakteryzuje swoją twórczość. Dokładnie wskazuje jakie tory i kierunki obrał oraz jaki cel mu przyświeca. To swoisty manifest poetycki reprezentujący programowe założenia autora. Poeta wyraźnie wskazuje, że jest zwolennikiem i kontynuatorem założeń klasycyzmu, najcenniejszymi wartościami, którym hołduje są: piękno, nauka, harmonia, mądrość, sztuka. Dodatkowo Staff prezentuje się jako człowiek dojrzały, mający określoną własną filozofię życia. Doświadczenia, które przyszło mu zebrać wzbogaciły jego osobowość, pozwoliły nabrać zdrowego dystansu do wielu wydarzeń, oraz nauczyły przekazywać mądrość innym. To jedno z najważniejszych założeń poety ukazane w wierszu, chce on poprzez swą twórczość uczyć innych czerpania radości z życia. Wszelkie bowiem przykre wydarzenia czy doświadczenia są jedynie konieczną nauką, którą trzeba przyjąć, zrozumieć i odpowiednio wykorzystać. Bez względu na klęski warto bowiem ukazywać piękno i radość istnienia. Spokój jaki prezentuje w ten sposób poeta jest wzorowany na filozofii Terencjusza starożytnego pisarza, autor powołuje się w wierszu na jego słynną myśl: „Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce”. To podkreślenie, że poeta jest jak każdy człowiek, żadne ludzkie sprawy nie pozostają mu obce, doświadczył prozy życia ale nauczył się dystansu oraz stoickiego spokoju. Zakańczając można powiedzieć, że wiersz „Przedśpiew” posiada optymistyczna wymowę, w której autor zawarł najważniejsze cele swej twórczości. Wskazuje , że jest człowiekiem w pełnym tego słowa znaczeniu, ale bez względu na doświadczenia chce uczyć innych stoickiej pogody ducha.
Kończąc należy wskazać budowę utworu. Wiersz sformułowany jest w jednym trzynastozgłoskowym ciągu. Autor użył następujących środków literackich: epitety: „ sztuka boska ”, porównania: „ myśli me są pogodne ”, metafory: „ czciciel gwiazd ”.
