„Prośba o wyspy szczęśliwe” interpretacja wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego
Konstanty Ildefons Gałczyński urodził się 23. 01. 1905 roku w Warszawie. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim filologię angielską z nieznanych powodów nigdy nie ukończył studiów, jego największą pasją była poezja. Współpracował z czasopismem „ Kwadryga ”, był współzałożycielem poetyckiej grupie o tej samej nazwie, przekładał na język ojczysty dzieła z literatury rodyjskiej, francuskiej i niemieckiej. Zadebiutował powieścią „ Porfirion Osiołek ”, współpracował z licznymi czasopismami. Zmarł 06. 12. 1953 roku w Warszawie.
„Prośba o wyspy szczęśliwe” to jeden z wierszy Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Utwór ten stanowi wyraz marzeń o utopi, jej motywem są tytułowe wyspy szczęśliwe, czyli miejsce w którym panuje spokój, harmonia ora upragnione szczęście. Motyw ten pojawia się w różnych kulturach i religiach, był znany już w starożytności, w mitologii greckiej miejscem takim były pola elizejskie. Podmiot liryczny w utworze to mężczyzna zwracający się z prośba do kobiety. Pragnie on aby zabrała go do krainy szczęśliwości, jak mówi cytat: „ A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź, wiatrem łagodnem jak kwiaty rozwiej rozcałuj ”. Miejsce to jest jedynie marzeniem, nierealną wizją w której spełniają się pragnienia podmiotu lirycznego. Można zauważyć, że mężczyzna poszukuje również szczęścia w miłości, wskazują na to słowa: „ zacałuj ”, „ wodami pochyl miłością ”. Podmiot liryczny wierzy, że uczucie jest w stanie odmienić rzeczywistość, sprawić by każdy jej element był pełen baśniowych fantazji. Przewodniczką po tym doskonałym świecie ma stać się ukochana kobieta: „rozmowy gwiazd nad gałęziami pozwól mi słyszeć zielonych ”. Podsumowując wymowę tego krótkiego utworu należy więc jednoznacznie stwierdzić, że wiersz jest wyrazem poszukiwania poety osobistej krainy szczęścia, ponieważ miejsce takie nie istnieje swą utopijną wizję autor upatruje w miłości.
Zakańczając należy wskazać budowę wiersza. Utwór składa się z dwóch zwrotek pozbawionych rymów. Autor zastosował następujące środki artystyczne: apostrofy „ A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź ”, metafory: „ rozmowy gwiazd”, epitety: „ wyspy szczęśliwe„.
