„Piosenka o końcu świata” to utwór Czesława Miłosza, który porusza zagadnienie jakim jest koniec świata. Tytuł ma charakter paradoksalny, utrzymany w miłej tonacji. Podmiot liryczny się nie ujawnia. Wiersz opisuje zwykły dzień. Zaprezentowana została liryka pośrednia, opisowa. Nie ma wyraźnego adresata.
Pierwsza i druga strofa ma charakter opisowy. Wiersz ma budowę stroficzną. Przywołuje wyobrażenia związane z „Apokalipsą”. Stosuje aluzję literacką. Ostatnie dwa wersety przytaczają wypowiedzi staruszka.
Wiersz obala wszelkie wyobrażenia na temat końca świata. Ta wizja różni się całkowicie od tej zaprezentowanej w biblijnej „Apokalipsie św. Jana”. Według Miłosza koniec świata jest wtedy, kiedy umieramy.
W wierszu nie ma apokaliptycznych znaków końca świata. Wszystko dookoła toczy się tak jak każdego zwykłego dnia. Niczego niezwykłego nie można zauważyć nawet w zachowaniu zwierząt i owadów. Ludzie wykonują swoje codzienne czynności. Zajmują się wszystkimi przyziemnymi rzeczami. Nikt z nich nie wierzy, że właśnie w tym momencie staje się dla kogoś koniec świata. Trudno myśleć, że koniec świata jest już, skoro nadal rodzą się zdrowe dzieci. Kolory użyte w utworze nie kojarzą się z kolorami z „Apokalipsy”, tutaj są one ciepłe i jaskrawe.
W utworze polskiego noblisty większość ludzi wierzy w stereotypy związane z tym wydarzeniem. Zupełnie odmienne zdanie prezentuje „siwy staruszek”. Podmiot liryczny mówi, że starszy mężczyzna mógłby być prorokiem, gdyby tylko zajął się czymś innym niż jego dotychczasowe zajęcie. Jest on przekonany, że koniec świata nie może nieść ze sobą jakiegokolwiek cierpienia. Dzięki jego wypowiedzi dowiadujemy się, że nasz ostatni dzień na ziemi będzie tak samo harmonijny, jak każdy inny.
Anafora (powtórzenie) używana w wierszu ma na celu przypomnienie, że autor opisuje koniec świata. Staruszek ,który wypowiada te słowa, dzięki powtórzeniu podkreśla swoją pewność. To, że jest to osoba doświadczona życiowo, może wpłynąć na wiarygodność jego słów. W wierszu koniec świata ukazany jest w sielankowy sposób, co zdecydowanie kłóci się ze stereotypami.
