„Rzecz to piękna…” Tyrtajos
W utworze „Rzecz to piękna”, Tyrtajos nawołuje do walki. Używa liczby mnogiej utożsamiając się z walczącymi. Wylicza konsekwencje nie przyjęcia postawy patriotycznej. Próbuje wzbudzić strach i jednocześnie ostrzega.
Wskazuje nam, używając stylu niezwykle patetycznego, jakie cechy powinni posiadać obywatele. Twierdzi, że oddanie życia za ojczyznę może przynieść największą chwałę.
Zbrodnią jest opuścić przyjaciół na polu walki, zwłaszcza jeśli chodzi o starszych. Opisuje postawę determinacji, odwagi i pewności siebie.
„Nike która się waha” Zbigniew Herbert
Podmiot liryczny nie ujawnia się w tym wierszu, ale jest wszechwiedzący. Należy do świata przedstawionego.
Wiersz opisuje Nike, która jest boginią zwycięstwa w momencie zawahania. Poeta dokładnie opisuje pozycję w jakiej pozostaje w chwili zwątpienia: „prawa ręka piękna jak rozkaz opiera się o powietrze, ale skrzydła drżą”. Powodem tego zawahania jest widok młodego chłopca, który samotnie idzie koleiną wojennego wozu.
Nike wie, że chłopiec niedługo zginie, gdyż szala z jego losem opadła gwałtownie w dół. Można stwierdzić, że jest nim zauroczona. Ma ogromną ochotę pocałować go w czoło. Jednak obawia się, że chłopiec doznając nieznanego mu wcześniej uczucia zawróci i ucieknie tak jak inni w czasie tej bitwy. Nike nadal trwa w zawahaniu. W jej umyśle ciągle trwa walka między dwiema skrajnymi myślami: ulec i pocałować młodzieńca, czy postąpić jak zawsze, czyli pozostawić go swojemu przesądzonemu już losowi.
W końcu postanawia nie ingerować w życie śmiertelnika, pozostaje w pozycji, w jakiej wyobrażają ją sobie rzeźbiarze. Bardzo wstydzi się tego, że wzruszyła się losem chłopca. Tą wewnętrzną uczuciową walkę wygrał jej rozum, gdyż dobrze wiedziała, że jutro rano chłopiec zostanie znaleziony jako martwy, poległy w bitwie. Poświęca swoje życie ojczyźnie, co powinno być jednocześnie przepustką do świata zmarłych.
Nike jest bardzo zawstydzona swoim zachowaniem, ponieważ ujawniły się u niej uczucia ludzkie, bardzo różniące się od odwiecznych cech boskich. Samodzielna, odważna i silna Nike w tym momencie ukazuje ludzką słabość. U bogini zwycięstwa, która bywała na wojnach i bitwach, ogłaszała zwycięstwa, budzą się uczucia, które nie przystoją rozważnej Nike.
Autor uważa, że Nike najpiękniejsza jest w momencie zawahania, gdyż utożsamia się wtedy z uczuciami ludzkimi.
