„Moja poezja” interpretacja wiersza Tadeusza Różewicza
Wiersz autorstwa Tadeusza Różewicza zatytułowany „Moja poezja” wydaje się być szczególnie istotnym prze omawianiu sylwetki i twórczości tego poety. Okazuje się bowiem, że czytając wiersz dowiadujemy się jak należy odbierać dzieła autora. Podmiot liryczny to sam poeta, który określa charakter swych wierszy, wyraźnie wskazuje jaki kierunek i zadania przez nie realizuje. To jak osobista charakterystyka – manifest poetycki. Autor w wierszu wyraża ją poprzez ciągłą negacje: „niczego nie wyjaśnia, niczego się nie wyrzeka, nie ogarnia sobą całości”. W ten specyficzny sposób autor wskazuje czym z pewnością nie jest jego twórczość, czego nie można się w niej doszukiwać. Odczytując ten ciąg negacji uwidacznia się to co realizują wiersze poety. Poezja tworzona przez niego z pewnością nie interpretuje rzeczywistości, nie odnajdziemy w niej wyjaśnień czy tłumaczeń. Poeta nigdy również nie narzuca własnych przemyśleń i reguł, nie bawi się słowem tuszując ukryte znaczenia. Każdy wiersz zawarty jest w prostym przekazie, zbudowanym ze zwykłych słów, dzięki temu jego forma jest czytelna i wyraźna. Należy również zaznaczyć, że poeta dokładnie zna swoje możliwości i zadania, jest w pełni świadomym realizowanych przez siebie celi. Jak mówi cytat: ”nie może być przez inną zastąpiona”. Ten cytat to nie pycha czy wywyższanie się z pośród innych ale zaznaczenie, że autor nigdy nie podążał za znanymi kierunkami, nie naśladował i kontynuował założeń innych. Tworzył własne dzieła tak jak czuł to w sobie dzięki czemu nie ma naśladowców a wiersze są niepowtarzalne. Adresatem jest każdy czytelnik, wszyscy odbiorcy. Autor zdaje sobie również sprawę ze swojej słabości: „ma wiele zadań którym nigdy nie podoła”. Jak każdy człowiek wyznaczył sobie cele, do których zmierza poprzez poezje wie jednak, że nie wszystkie będzie w stanie zrealizować. Zakańczając można jasno stwierdzić, że poezja Tadeusza Różewicza jest przeciwieństwem zamysłu romantycznego. Gdzie słowa ukrywały sens w licznych metaforach i środkach artystycznych, a jedynie nieliczni byli w stanie odczytać sens i znaczenie utworu. Wiersze Różewicza są proste, pozbawione przesady i koloryzacji. W sposób dosłowny ukazują rzeczywistość i zadania autora na miarę ówczesnych czasów, będąc czytelnymi dla wszystkich.
