Goethe w swoich utworach w umiejętny sposób potrafi stworzyć postać wymyślonego przez siebie bohatera. Jedną z doskonale napisanych przez niego postaci jest Lotta, główna bohaterka płci żeńskiej w ‘ Cierpieniach młodego Wertera”.
Lotta, a właściwie Sharlotta jest piękną, młodą, średniego wzrostu dziewczyną o zgrabnej sylwetce, która wraz z ojcem i sześciorgiem rodzeństwa zamieszkuje w urokliwej leśniczówce. Dziewczyna już w pierwszej scenie, podczas której ją poznajemy, zostaje ukazana niemalże jak anioł. Stojąc w pięknej, białej sukni w otoczeniu dzieci, rozdzielając między nich kromkę chleba wzbudza zachwyt Wertera, który pisze do przyjaciela tymi słowy:
„ Jestże aniołem? – Nie, tym mianem zowie pierwszy lepszy swą uwielbianą! Nie jestem jednak w stanie uzmysłowić ci inaczej jej doskonałości…”
Dziewczyna mimo, iż jest wrażliwą, łagodną osobą, potrafi w odważny sposób wygłaszać swoje poglądy i bronić własnego zdania. Nie boi się skrytykować otrzymanej od kuzynki książki czy wypowiedzieć na określony temat, wykazując się przy tym krytycyzmem i całkowitą niezależnością. Dzięki łagodności i dobroduszności, które bije od bohaterki, ludzie uwielbiają jej obecność, która wnosi dużo uśmiechu, ciepła i krzewi radość, wśród osób, które otacza. Niewiasta pełni role nie tylko córki czy siostry, ale od czasu śmierci matki jest panią domu i opiekunką swojego rodzeństwa, które bezgranicznie kocha. Choć mogłoby się wydawać, że dziewczyna może być nieszczęśliwa w natłoku obowiązków, jest zupełnie inaczej. Lotta kocha swoje życie, które jest dla niej skarbnicą szczęścia. Jak sama mówi:
„ (…) własne codzienne życie, nie będące, co prawda, rajem, które jest jednak dla mnie w gruncie rzeczy źródłem niewysławionej szczęśliwości.”
Córka komisarza, jest pełna radości i pasji. Niewiasta kocha taniec. Jak mówi do Wertera:
” Jeśli nawet ta namiętność jest wadą wyznaję otwarcie, że nie znam niczego milszego nad taniec.”
Jej miłością są także książki, które czyta w wolnych chwilach:
„ Za młodych lat- mówiła- przepadałam za powieściami. O, jakże miło było usiąść sobie w niedzielę w jakimś kąciku i utonąć myślą w zmiennych kolejach losu jakiejś miss Jenny. Nie zapieram się, że i dziś jeszcze mi się zdarza zdobyć książkę, tedy musi ona odpowiadać w zupełności moim upodobaniom.”
Lotta jest szczera, prostolinijna i uczciwa, choć w Werterze odnalazła swoją bratnią duszę nie ukrywa, że ma narzeczonego, którego kocha i za którego zamierza już wkrótce wyjść za mąż. Dziewczyna, choć czuje więź, łączącą ją z przyjacielem, nie myśli o nim inaczej aniżeli o powierniku swoich problemów czy sekretów. Lubi ona przebywać w towarzystwie Wertera, chodzić z nim na spacery czy godzinami rozmawiać na łączące ich tematy, jednakże nie zmienia to faktu, że to z Albertem chce dzielić życie, gdyż to z nim łączy ją trwała, odporna na wszelkie burze miłość. Mimo, iż kocha narzeczonego cierpi po samobójczej śmierci przyjaciela, który był osoba bliską jej sercu.
Lotta to wspaniała kobieta o bardzo intrygującej osobowości. Jest ona indywiduum pełnym miłości, ciepła, pasji, przyjaźni. Goethe ubierając kreacje tej postaci w odpowiednie słowa stworzył doskonały portret kobiety- kochanki romantycznej.
