„Lipiec” interpretacja wiersza Juliana Przybosia
Wiersz zatytułowany „ Lipiec ” Juliana Przybosia nawiązuje do radosnego okresu jakim jest koniec nauki w szkole. Podmiot liryczny to profesor, który po roku pracy wyrusza na zasłużony odpoczynek. Przed wyjazdem żegnają go pełni radości uczniowie, „ na świadectwach wzbici w radości ”. Jak mówi podmiot liryczny nareszcie mogą być wolni od gramatyki, będą: ”trzepać wesoło słowa jak futra na wiosnę”. Nareszcie swobodnie wyrażą swe myśli, nie skrepowani ocenianiem czy szkolnymi zasadami. Odpoczną od nauki, wyjadą na wieś, gdzie beztrosko spędza czas. Ich radość i wesołość jest naturalna, miło żegnają się więc na nauczycielem krzycząc: „ Wakacje panie profesorze! ”. Sam profesor, którego postać możemy utożsamiać z poetą, jak wiadomo bowiem Julian Przyboś był nauczycielem w gimnazjum, również wyjeżdża, wsiadłszy bryczkę podąża pośpiesznie drogą. Jego wakacje również maja upłynąć na wsi, to tam bowiem w pełni będzie mógł cieszyć się odpoczynkiem. W wierszu zostaje ukazana wyraźna fascynacja wsią, podmiot liryczny chce wieść życie na wzór Jana z Czarnolasu. Odnajdujemy tu jeszcze inne literackie odwołanie, okazuje się bowiem, że autor wspomina odpoczynek „pod lipą”. Jak wiadomo utwór o tym tytule należący do Jana Kochanowskiego również opiewał uroki wsi. Przyboś wyraźnie powołuje się na ten przykład: „Jakże w cieniu pod lipą – przysłowieć? ”. Język utworu związany jest z tematyką wiejską, pojawiają się między innymi takie słowa jak: „ gęsiorek ”, „ łozina ”. Obraz wsi ukazany przez autora jest malowniczy, boso i beztrosko biegający pastuszek, strumienie, źródła, zielone drzewa. Wszystkie te obrazy przemykają przed oczyma poety jak kadry z filmu. Ukazują piękno wsi oraz zachwyt autora.
Zakańczając należy wskazać budowę utworu. Wiersz zawiera się w czterech częściach, wszystkie wersy wyraźnie ze sobą kontrastują. Autor użył następujących środków literackich: neologizmy: „ zaoczę ”, porównania: „ trzepać słowa jak futra ”, epitety: „ serce wyniosłe ”, metafory: „ na świadectwach wzbici w radości ”.
