„Który skrzywdziłeś” interpretacja wiersza Czesława Miłosza
„Który skrzywdziłeś to tytuł wiersza Czesława Miłosza. Należy on do cyklu zawartego w tomie „Ocalenie”. W wierszach tych poeta przyjmuje jasną postawę świadka epoki, sumienia narodu, któremu przychodzi bacznie obserwować dzieje i zapisywać wszystko to czego nie mogą zrobić bezbronni ludzie. W wierszu „Który skrzywdziłeś” podmiot liryczny można utożsamiać z samym poetą , który zwraca się do władz totalitaryzmu. To swoiste ostrzeżenie, ukazujące, ze czyny tych ludzi nie pozostają niezauważone. Jak mówi cytat: „Który skrzywdziłeś człowieka prostego, Śmiechem nad krzywda jego wybuchając”. Tytułowy adresat to państwowy totalitaryzm, który siłą i zastraszaniem wymusza posłuch. Sprawy i problemy prostego, przeciętnego człowieka nie mają racji bytu zostają wykorzystane na rzecz okrutnych rządów. Władze totalitaryzmu burzą wszelkie wartości, manipulują rzeczywistością usprawiedliwiając czynione zło. Poprzez to zaciera się granica mówiąca gdzie znajduje się zło a gdzie dobro. Poeta wyraźnie mówi do przedstawicieli tego systemu : „Nie bądź bezpieczny”, to jak ostrzeżenie przed pewnymi konsekwencjami takiego postępowania. Jest bowiem ktoś, kto dostrzega te występki i będzie pilnował by ujrzały światło dzienne. Poeta mówi, iż demaskuje posunięcia władzy. Wiele bowiem zastraszonych, wychwala tyrana w obawie o własne życie, w ten sposób tworzy się fałszywa świadomość, dogodny dla oprawcy obraz w który wierzą nieświadomi i bezbronni ludzie. Poeta w obliczu tej sytuacji wskazuje role poety i poezji. Uważa on, że jest zobowiązany głosić prawdę nawet za cenę własnej wolności czy życia. Miłosz ostrzega tyrana przed konsekwencjami, mówi otwarcie, że zdemaskowane zostaną wszystkie jego czyny. Przed poetą nie ukryje się bowiem nic, to on stanie na straży sprawiedliwości i spisze wszystkie rozmowy i wydarzenia. Ukaże cierpienie ludu i stanie w obronie sprawiedliwości. Autor zaznacza również, że jego śmierć nie będzie przeszkodą, narodzą się bowiem jego następcy, którzy będą kontynuować dzieło. Poezja bowiem jest swoistą przestrzenią, wolnością w której można zgromadzić wszystkie bezcenne wartości, przechować je i uchronić przed zagładą. Podsumowując należy więc powiedzieć, że głównym zadaniem poety jest śledzenie losów historii i bezkompromisowe ich relacjonowanie.
Zakańczając należy wskazać budowę utworu. Jest to wiersz nieregularny złożony z czterech zwrotek. Autor zastosował następujące środki literackie: epitety: „człowiek prosty”, apostrofy: „Który skrzywdziłeś człowieka prostego”.
