Ikar – charakterystyka bohatera mitycznego, wypracowanie

Poniższe wypracowanie stanowi charakterystykę Ikara, bohatera jednego z mitów greckich pod tytułem „Dedal i Ikar”. Ikar, podobnie jak jego ojciec pochodził z Aten. Na Krecie towarzyszył ojcu, by pomóc mu zrealizować projekt labiryntu dla króla Minosa. Doceniał on bowiem kunszt i zdolności słynnego rzeźbiarza i wynalazcy i dlatego tez nie chciał pozwolić Dedalowi wyjechać z kraju. Ikar był jeszcze młodym i niezbyt doświadczonym człowiekiem. Miał jednak ambicje, chciał odkrywać i poznawać świat. Podobnie jak jego ojciec marzył o powrocie do ojczyzny, dlatego tez bez wahania podjął ryzyko o ucieczce, w której pomóc miał nowy wynalazek ojca. Był bardzo odważnym młodym człowiekiem, był również zbyt pewny siebie i lekkomyślny, chociaż miał świadomość jak ważne były rady ojca, świadomie je zignorował, bo uznał, że nie może mu się stać nic złego. Zachwycony lotem i widokiem z góry zapomniał o przestrogach ojca, poddał się chwili uniesienia i spadł na ziemię, ponosząc śmierć, gdyż jego skrzydła zostały zniszczone przez promienie słoneczne. Wypracowanie zawiera 457 wyrazów / 3026 znaków.

Jednym z bohaterów mitycznych był Ikar z mitu o „Dedalu i Ikarze”. Był on synem słynnego i niezwykle utalentowanego rzeźbiarza i wynalazcy, Dedala. Młodzieniec pochodził z Aten. Gdy jego ojciec został wezwany na dwór króla Minosa na Krecie, młody Ikar udał się tam wraz z nim. Ich zadaniem było wybudowanie labiryntu dla Minotaura.

Ikar był typem marzyciela, człowiekiem z pasją, odkrywcą, który marzył o dokonywaniu wielkich rzeczy. Był człowiekiem odważnym, bo dla wielkiej sprawy, jaką była wolność i powrót do ukochanej ojczyzny, potrafił zaryzykować życie. Pomógł ojcu w budowie skrzydeł, dokładnie przestudiował sposób działania. Ojciec przekazał mu również wszelkie wskazówki dotyczące samego lotu oraz o grożącym niebezpieczeństwie. Dedal z całego serca pragnął, by lot był bezpieczny a podróż udana.

Ikar był również osobą lekkomyślną i nieposłusznym synem. Zignorował bowiem przestrogi ojca i w czasie samego lotu wzbił się wysoko ku słońcu, by móc czerpać z niego niepochamowaną przyjemność. Zachwycał go widok z góry i rzeczy, jakich dotąd nie widział żaden człowiek. Ikar miał świadomość tego, że taki lot może się już więcej nie powtórzyć dlatego też pragnął cieszyć się tą chwilą i wykorzystać ją w pełni. Zauroczony lotem wzbił się zbyt wysoko, gdzie dosięgły po promienie słoneczne. Niestety wosk mocujący skrzydła stopił się, a Ikar spadł i poniósł śmierć. Było to ogromną tragedią dla jego ojca, który postanowił zaniechać powrotu do ojczyzny i odnaleźć zwłoki syna. Gdy mu się to udało, pochował godnie potomka, a wyspę, przy której zginął jego syn nazwał Ikarią na jego cześć.

Ikar był osobą niezwykle wrażliwą na piękno otaczającego go świata. Marzył o dokonywaniu wielkich rzeczy i poznawaniu świata. Jednak zgubiła go jego bezmyślność i ambicja, przeżycie lotu w pełni i sprawdzenia swoich możliwości. Niestety przeliczył się, sądząc, ze nie grozi mu żadne niebezpieczeństwo. Swoją beztroskę przypłacił własnym życiem. Jednak nim zginął przeżył i widział to, czego wcześniej nie widział żaden z ludzi.

 Ikar był młodym i niezbyt doświadczonym człowiekiem. Miał jednak ambicje, chciał odkrywać i  doświadczać nowych rzeczy. Podobnie jak jego ojciec marzył o powrocie do ojczyzny, dlatego tez bez wahania podjął ryzyko o ucieczce, w której pomóc miał nowy wynalazek ojca. Był bardzo odważnym i dzielnym młodym człowiekiem, był również zbyt pewny siebie i lekkomyślny, chociaż miał świadomość jak ważne były rady ojca, świadomie je zignorował, bo uznał, że nie może mu się stać nic złego. Zachwycony lotem i widokiem z góry zapomniał o przestrogach ojca, poddał się chwili uniesienia i spadł na ziemię, ponosząc śmierć. Zginął próbując realizować swoje marzenia.

Postawa Ikara, zwana dzisiaj ikaryjską, to postawa ludzi, których pasją jest poznawanie świata i dokonywanie nowych rzeczy i odkryć bez względu na ryzyko. Dla tych ludzi nie liczy się utrata życia, czy niebezpieczeństwo, podejmują je z pełną świadomością, gdyż dla nich liczy się tylko dokonanie czegoś wyjątkowego, niepowtarzalnego, unikatowego.

‘O wojnie naszej’ sonet IV Mikołaj Sęp Sarzyński– analiza
Mikołaj Sęp Sarzyński – sonet IV ‘O wojnie naszej’ – analiza Sonet IV „O wojnie naszej” to jeden z utworów Mikołaja Sępa Sarzyńskiego, który...
„Medaliony” Zofia Nałkowska– „Dwojra zielona”, wypracowanie
„Medaliony” Zofia Nałkowska– „Dwojra zielona”. Utwór „Medaliony” Zofii Nałkowskiej został opublikowany po wojnie. Można go określić mianem antyfaszystowskiego...
Oświecenie – filozofie kształtujące epokę.
Oświecenie – założenia filozoficzne epoki. Epokę oświecenia nazywa się również „epoką rozumu”. Nazwa ta przyjęła się ze względu na podstawowe...
„Ferdydurke” W. Gombrowicz – teoria formy, wypracowanie
„Ferdydurke” W. Gombrowicz  – teoria formy W powieści Ferdydurke autorstwa Witolda Gombrowicza, kluczowym pojęciem jest forma. Pod hasłem forma...
"Róża poświęcona Danielowi Naborowskiemu" Jarosława Marka Rymkiewicza interpretacja wiersza.
                Topos róży w baroku był jednym z głównych tematów wierszy. Daniel Naborowski- barokowy twórca swój wiersz poświęcił księciu Krzysztofowi...

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *