„Dziecko i krzyż” Cyprian Kamil Norwid analiza wiersza
Cyprian Kamil Norwid jest jednym z najsłynniejszych twórców romantyzmu. Warto wiedzieć ,że jego pełne dane to Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid. Autor urodził się 24 września 1821 roku w Laskowie zmarł natomiast 23 maja 1883 roku w Paryżu. Choć obecnie znamy go jako utalentowanego poetę, eseistę, dramatopisarza a nawet grafika i malarza należy zaznaczyć, że za życie nie został doceniony jego kunszt.
Znaczną większość swego życia spędził poza granicami kraju bywając głównie w Paryżu. Żył w biedzie i nędzy zarabiając na bieżące potrzeby różnego rodzaju pracami dorywczymi. Jego dzieł nie zostały zrozumiane przez ówczesnych odbiorców stąd dopiero po jego śmierci. W epoce Młodej Polski za sprawą miedzy innymi Zenona Przesmyckiego i Władysława Reymonta jego twórczość nabrała nowego znaczenia, do dziś za jej główne cechy uważa się: pionierskie zastosowanie wiersza wolnego, nawiązania do starożytności, aluzyjność, przemilczenia, paraboliczność, lapidarność, paradoks, ironię oraz rozbudowaną interpunkcję
„Krzyż i dziecko” to jeden z utworów Cypriana Kamila Norwida, swoisty liryk- parobola, prezentujący filozofię autora. W dziele dziecko odbiera świat bardzo realistycznie w pewnym momencie musi jednak zmienić swój sposób postrzegania. Słowa ojca odnoszące się do mistycyzmu, symboliki i zbawienia krzyża.
To celowa prezentacja, w rzeczywistości to bowiem najczęściej dzieci pełne są otwartości na symbolikę i wiarę w metafizyczny świat pełen magii i zjawiska niemożnych do racjonalnego rozumienia. Osoba dorosła prezentuje natomiast racjonalną, pewną wiedzą opartą na doświadczeniu. W wierszu sytuacja ma odwrotne oblicze, małe dziecko to racjonalnie myśląca istota , której dopiero naznaczony ciężarem życia i przemijającego czasu dorosły musi uświadomić, że mistycyzm i duchowe zjawiska są równie prawdziwe jak namacalna rzeczywistość.
Norwid widzi więc dwie wielkie siły, których istnieniu nie zaprzecza, świat namacalny i duchowy, mistyczny nie możny do pełnego zrozumienia. Choć jednak tak bardzo się różnią są połączone ze sobą tworząc świat. Warto zaznaczyć, że w dziele tym następuje odwrócenie wizji zaprezentowanej przez Gothego w „Królu elfów”: tam bowiem dziecko wierzyło w świat mistyczny a ojciec wytłumaczył wszystko rozumowo.
