Jednym z głównych bohaterów książki „Bracia Lwie Serce” napisanej przez Astrid Lindgren jest Karol Lew. Mieszkał on wraz z matką i starszym bratem, Jonatenem w małym i skromnym mieszkaniu w pobliżu ulicy Wiciokrzewu.
Karol był ciężko chorym dziesięcioletnim chłopcem, przykutym do łóżka. O tym, że jest śmiertelnie chory dowiedział się przypadkiem, podsłuchując rozmowę swojej matki z jedną z jej klientek. Sam mówił o sobie: „Bo ja nigdy niczym innym nie byłem, jak tylko dosyć brzydkim i dosyć głupim, zastrachanym chłopcem na krzywych nogach, i w ogóle”.
Sucharek, bo tak nazywał Karolka jego starszy brat, był samotnym i nieszczęśliwym dzieckiem. Ojciec odszedł, gdy on był jeszcze całkiem mały, a z powodu choroby nie mógł bawić się z dziećmi i spędzać czasu na zabawach jak one. Jego jedynym towarzyszem był Jonatan, którego bardzo podziwiał i kochał. Karol pragnął być taki jak on: silny, odważny i piękny.
Świadomość o rychłej śmierci bardzo wstrząsnęła chłopcem. Karol był przerażony i miał poczucie niesprawiedliwości. Bał się śmierci. Jednak za sprawą Jonatana, uwierzył, że po śmierci trafi do lepszej krainy, w której nie ma chorób, bólu i cierpienia, a czas płynie w niej zupełnie inaczej niż na Ziemi. Opowieści o Nangijali sprawiają, że chłopiec nabiera nadziei na lepsze życie i doznaje ulgi. Przestaje się bać.
Karol bardzo kochał swego brata i zawsze go podziwiał, dlatego też jego tragiczna śmierć bardzo nim wstrząsnęła. Jonatan uratował Karola wynosząc go na rękach z pożaru, sam przy tym odnosząc śmiertelne rany. Karol tęsknił za bratem i pragnął spotkać się z nim w krainie, zwaną Doliną Wiśni.
Po przejściu do Nangijali Karol zmienił się nie do poznania. Stał się zdrowym i sprawnym fizycznie chłopcem. Tryskał energią i młodzieńczym zapałem. Robił wszystko to, na co miał ochotę. Nauczył się wszystkiego, czego nie mógł robić za życia z powodu swej choroby: pływał, jeździł konno, nawet strzelał z łuku. Był szczęśliwy, że jest razem z bratem, i że obaj są zdrowi. Spędzał z bratem mnóstwo czasu.
Karol był niezwykle dumny ze swojego brata i z tego, że tak jak on nosił przydomek „Lwie Serce”. Jonatan stanowił dla niego wzór do naśladowania. To za jego sprawą i miłości do niego wykazał się odwagą i sprytem, ratując go z opresji. Udał się na ratunek bratu do Doliny Dzikich Róż.
Karol stał się dzielny i waleczny, kierował się w działaniu szlachetnymi pobudkami, niejednokrotnie świadomie narażał własne życie dla ratowania brata. Wykazał wielką troskę o losy Jonatana. Nie zostawił go samego. Był odpowiedzialny i bardzo odważny. Pokonał własny strach i stawił czoła przeciwnościom losu.
Karol był nieśmiałym i wrażliwym na krzywdę ludzką chłopcem. Opłakiwał śmierć Jossiego, pomimo iż ten okazał się zdrajcą. Nie czuł zawiści, nie był mściwy.
Ponad wszystko kochał brata i wszystko co robił, robił z miłości do niego. Jako dziesięcioletni chłopiec potrafił podjąć męską i dojrzałą decyzję o skoku w przepaść, by móc być z bratem. Przezwyciężył paniczny strach, by móc znaleźć się z Jonatanem w lepszej krainie. Wykazał się prawdziwym męstwem.
Karol Lwie Serce jest postacią pozytywną i godną naśladowania. Za wzór uczynił sobie brata i chciał postępować tak jak on. We wszystkim go naśladował. Był dobry, opiekuńczy, troskliwy i wrażliwy. Nade wszystko kochał brata i zrobił dla niego wszystko. Postępował godnie i uczciwie. Był dzielnym i prawym chłopcem.
