Anaruk jest tytułowym bohaterem książki Czesława Centkiewicza pt: „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”. Chłopiec ma dwanaście lat i mieszka wraz z rodzicami i bratem w mroźnej Grenlandii.
Latem „rodzina Anaruka mieszka na brzegu morza w namiotach zrobionych ze skór fok i renów, które rozpinane są na żebrach wielorybów, bowiem w Grenlandii bardzo trudno zdobyć drewno”.
Zimą natomiast Eskimosi przenoszą się w głąb wyspy, gdzie zamieszkują w ciasnych igloo.
Anaruk ubiera się w skóry zwierząt: „spodnie z futra białego niedźwiedzia, bluzę ze skóry foki i buty z miękkiej skóry młodego rena”. Ubrania szyje mu mama. Na „wyprawy ubiera się w specjalny skórzany kaftan, związany wokół kostek na rękach, pod brodą i dookoła otworu kajaka, dzięki czemu tworzy on z myśliwym wodoszczelną całość”.
Pomimo swych dwunastu lat jest bardzo silny i zręczny. Cechuje go odwaga i spryt. Wielokrotnie wykazał się tymi cechami, na przykład, gdy postanowił samodzielnie zapolować na fokę. Udało mu się to, ale omal nie przypłacił tego życiem. Z pękniętej kry wybawił go ojciec, który bardzo kocha swego syna. Było to bardzo nierozważnego z jego strony, ale rodzice byli dumni ze zdobyczy syna. Innym razem z wielką odwagą i determinacją Anaruk, dzielnie ruszył ojcu na ratunek ratując go z łap białego niedźwiedzia. Chłopiec zabił niedźwiedzia wbijając mu oszczep w pierś, który przebił jego serce.
Anaruk był niezwykle pojętnym uczniem, szybko zdobywał nowe umiejętności i doświadczenia. Ojciec często zabierał go na polowania i uczył sztuki łowieckiej. Uczył go również jak radzić sobie w surowych i trudnych warunkach, w jakich przyszło im żyć. Dzięki ojcu nauczył się jak wykonywać i naprawiać broń i inne narzędzia niezbędne do życia. Zdobył niezwykłe umiejętności pływania kajakiem, który niezbędny jest mężczyznom do letnich polowań na morzu. Chłopiec jest niezwykle zręczny i sprawny fizycznie. Wywrócony na wodzie kajak nie stanowi dla niego większego kłopotu. Jako przyszły myśliwy musi umieć sobie radzić w takich sytuacjach.
Bohater był również bardzo wesołym i pogodnym chłopcem, często bawił się z innymi dziećmi, grając w piłkę, zrobionej z czaszki morsa, czy w podrzucanie do góry na zeszytych skórach.
Anaruk, jak większość Eskimosów był dobrym, mądrym i serdecznym człowiekiem, życzliwym dla innych. Nie wiedział co to mściwość, zazdrość. Nigdy nie kradł i nie oszukiwał, bo tak wychowywali go rodzice.
Anaruk to pozytywna postać, godna naśladowania. Nigdy nie narzekał na swój los i nie oczekiwał żadnych wspaniałości, z godnością i radością przyjmował to, co zesłał mu los. Cierpliwie uczył się wszystkiego od ojca, by wyrosnąć na wspaniałego, odważnego i dzielnego myśliwego.
