Światłocień, sztuka

Światłocień- to jedno z najważniejszych zagadnień w plastyce. W rzeźbie, zainteresowanie tym zjawiskiem datuje się na czasy hellenistyczne, a w malarstwie na czasy włoskiego renesansu i baroku. Światłocień to relacje między partiami światła i cienia występujące na przedmiotach. W zależności od ich materii, natężenia światła, jego rodzaju oraz kąta padania możemy wydobyć kształty przedmiotów, pokazać ich trójwymiarowość oraz strukturę zewnętrzną i kolor. Od kierunku światła zależy rozłożenie płaszczyzn waloru, natomiast stopień jego natężenia wpływa na plastyczność i barwy przedmiotów. Światłocień może mieć charakter delikatny- występuje wtedy w postaci płynnych przejść tonalnych, lub kontrastowy- w postaci mocno zestawionych ze sobą ciemnych i jasnych tonów. Łagodny modelunek światłocieniowy można uzyskać poprzez rozcieranie granic tonalnych poszczególnych form, aż do momentu zupełnego ich zatarcia. Mistrzem tego rodzaju modelunku, tzw. Sfumato był wybitny artysta Leonardo da Vinci. Zachowanie czytelności granic tonalnych oraz ich wzmacnianie w partiach jasnych i ciemnych nadaje obrazom plastyczności, bryłowatości, ekspresji i dynamiki.