Onomatopeja to inaczej dźwiękonaśladownictwo. Jest to figura retoryczna stosowana w poezji polegająca na takim dobieraniu wyrazów aby swym brzmieniem naśladowały opisywane zjawisko lub dźwięki i odgłosy wydawane przez określony przedmiot, zjawisko lub zwierze. Onomatopeja to wyraz naśladujący poprzez wymowę dźwięki naturalne wydawane przez przedmioty, zjawiska, ludzi, zwierzęta. W języku polskim onomatopeja stanowi rdzeń wielu wyrazów (czasowników, rzeczowników), dla przykładu: charczeć, charkot, buczenie, szum, szumieć.
Onomatopeja , definicja
- Data publikacji testu: 13 grudnia, 2023
Termin “przechrzta” w języku polskim ma głębokie korzenie historyczne i kulturowe. Początkowo...
Archaizm jest określeniem, która nadaje się wyrazowi lub konstrukcji składniowej lub związkowi wyrazów,...
Ułaskawienie przez prezydenta, znane również jako akt łaski, jest wyjątkowym narzędziem prawodawczym...
Energia jądrowa jest głównym źródłem energii całego wszechświata. Energia ta wykorzystuje specyficzne...
Ignacy Krasicki urodził się 3 lutego 1735 roku w Dubiecku, zmarł natomiast w Berlinie 14 marca 1801 roku....
FIODOR MICHAJŁOWICZ DOSTOJEWSKI urodził się 30 października 1821 roku w Moskwie, zmarł natomiast 28 stycznia...
Szkolenie ogólne oznacza szkolenie polegające na przekazywaniu wiedzy, która nie jest wyłącznie lub...
Notacja polska, zapis przedrostkowy, Notacja Łukasiewicza – sposób zapisu wyrażeń logicznych (a później...
Wyraz infrastruktura został stworzony ze zrostu dwóch łacińskich wyrazów infra – czyli to co poniżej,...
W dziedzinie energetyki, projektowanie i budowa elektrowni, zarówno tych wykorzystujących odnawialne...
Paxintegracja, to termin będący połączeniem dwóch słów: “pax”, co w łacinie oznacza “pokój”,...
Pojęcie afirmacja ma podwójne znaczenie zarówno w logice jak i w psychologii. W logice afirmacja to deklaracja...