EDMUND NIZIURSKI urodził się 10 lipca 1925 roku w Kielcach. Znany jako polski prozaik, publicysta, scenarzysta i dramaturg. Znany głównie ze swoich książek przeznaczonych zarówno dla dorosłych jak i młodzieży. Książki te wyróżnia z lekka absurdalny humor słowny.
Jego ojcem był urzędnik państwowy Stanisław Niziurski a matka Leokadia z Grethów. Naukę pobierał w Gimnazjum im. J. Śniadeckiego w Kielcach, niestety jej nie ukończył z powodu wybuchu wojny. Doprowadziło to ewakuacji zarówno jego jak i całej rodziny na Węgry. Dopiero tam ukończył naukę w polskim gimnazjum dla uchodźców. Do ojczyzny wrócił w 1940 roku.
Swój debiut literacki miał w 1944 wydając wiersz w wydawanym przez Armię Krajową „Biuletynie Informacyjnym”. W latach późniejszych współpracował między innymi z czasopismem „Płomyk” a także Polskim Radiem, gdzie był autorem słuchowisk. Popularność zyskał jednak na utworach skierowanych do dzieci i młodzieży, które charakteryzowały się barwnym pismem i treścią skłaniającą do refleksji.
Do jego najsłynniejszych dzieł należą między innymi:
Gorące Dni (1951), Przystań Eskulapa (1958), Księga urwisów (1954), Niewiarygodne przygody Marka Piegusa (1959), Awantura w Niekłaju (1962), Sposób na Alcybiadesa (1964), Siódme wtajemniczenie (1969)