Nel Rawlison jest główną bohaterką powieści H. Sienkiewicza „W pustyni i w puszczy”.
Jest to ośmioletnia dziewczynka, półsierota wychowywana przez ojca. Jej matka zmarła na gruźlicę, gdy Nel miała zaledwie 3 latka.
Jest to dziewczynka niezwykłej urody, delikatna i wrażliwa. Zawsze otaczali ją życzliwi i kochający ludzie. Wszystkich zachwycała jej uroda i wdzięk. Jest Angielką, ale wychowywała się w Port Saidzie, gdyż jej ojciec był jednym z dyrektorów kompanii Kanału Sueskiego. Dziewczynką zajmowały się czarnoskóre piastunki.
Nel jest wesołą i pogodną dziewczynką, ale trochę nieśmiałą.
Jej najlepszym przyjacielem był jej towarzysz, Staś Tarkowski, młodzieniec sporo od niej starszy. Nel ufała mu bezgranicznie, traktowała go z wielkim szacunkiem. Była przekonana, że Staś będzie jej zawsze bronił, i że nigdy nie pozwoli jej skrzywdzić. Traktuje go jak starszego brata.
Nel z łatwością zdobywa sympatię otoczenia. Zaprzyjaźnia się z czarnoskórą Meą i Kalim.
Kocha zwierzęta i traktuje je z szacunkiem. Bardzo troszczy się o swojego psa, Sabę. Ratuje słonia od śmierci głodowej. Potrafi go nawet oswoić, dzięki swej delikatności i wrażliwości.
Nel jest dobrze wychowaną dziewczynką o nienagannych manierach. Jest pogodna, miła i uprzejma. Cechowała ją dziecięca naiwność i łatwowierność. Nie zawsze zdawała sobie sprawę z czyhających na nią niebezpieczeństw.
Była przerażona zachowaniem Stasia, gdy ten zabił kilku Beduinów, którzy ich przetrzymywali. Nie mogła się pogodzić z myślą, że chłopak, któremu bezgranicznie ufała jest zdolny do zabicia drugiego człowieka. I chociaż Staś zrobił to dla ratowania siebie i dziewczynki, Nel straciła do niego zaufanie. Obawiała się go.
Nel była drobną i chorowitą dziewczynką. Trudne warunki, w jakich podróżowała dały jej się we znaki. Gorączkowała, miewała omdlenia, a gdy zachorowała na febrę Staś troskliwie się nią zaopiekował. Zdobył dla niej chininę i czuwał przy niej cały czas.
Podróż powoduje, że mała Nel dojrzewa emocjonalnie. Staje się dzielna, odważna i zaradna. Potrafi manipulować Stasiem, który spełnia jej każdą zachciankę. Zaczyna rozumieć postępowanie Stasia. Bardzo go za to szanuje. Wspierała go jak mogła. Dzięki niej Staś do końca wierzył w to, co robi, i że uda im się wrócić do domu. Była oddaną przyjaciółką i towarzyszką niedoli.
Nel to wytrwała dziewczynka, bo w trudnych chwilach nie kaprysiła i nie okazywała niezadowolenia. Potrafiła zachować się jak dojrzała dziewczyna.
Nel jest wspaniałą postacią, bohaterką pozytywną i z pewnością godną naśladowania.
Pokazała, że bycie damą nie oznacza tylko „machanie wachlarzem” i noszeniem „białych rękawiczek”. Nie poddała się słabościom, potrafiła je przezwyciężyć. Nie narzekała, gdy dokuczał jej głód, pragnienie i zmęczenie. Wykazuje wielką odwagę, gdy staje w obronie bitego Stasia. Udowodniła, że potrafi wyjść z trudnych opresji, że potrafi pomagać innym, że można jej ufać i na niej polegać. Była dla Stasia najlepszym wsparciem i motywacją do działania.
