Przypowieści biblijne budowa i znaczenie
Przypowieści to utwory o charakterze narracyjnym, które zwierają prezentację postaci oraz dotykających ich wydarzeń. Należy jednak zaznaczyć, że sami bohaterowie jako osoby nie mają większego znaczenia, służą oni jedynie do ukazania uniwersalnych przykładów dotyczących ludzkiej egzystencji. W budowie przypowieści można zauważyć ubogą fabułę ora prostotę stanowiącą jedynie obrazek mający prezentować głębszą treść. Należy zaznaczyć, iż pomimo prostego języka właściwe rozumienie tematyki i przesłania zawartego w przypowieści wymaga od odbiorcy przejścia od znaczeń dosłownych do znaczeń ukrytych. Przykładami najbardziej znanych przypowieści są:
Przypowieść o siewcy: na pierwszym planie czytelnikowi ukazuje się tytułowy siewca, który rozrzuca ziarno trafiające na różny grunt. Niektóre ziarna upadają na drogę gdzie wydzióbują je ptaki, inne dostają się pod cierniste krzewy lub na kamienne podłoże gdy niektórym udaje się trafić na żyzną glebę, wzrastać i wydać plon. Oczywiście jest to jedynie obraz zewnętrzny, głęboką myślą zawartą w przypowieści jest bowiem pouczenie o ziarnie Bożej Nauki. Ludzie są jak ziarenka i tylko te które będą chłonnymi słuchaczami mają szansę odnaleźć pożytek z nauki i wzrastać w szczęściu i wiedzy. Można również powiedzieć, że sam siewca to postać nauczyciela, który rozsiewa swą modrą a gleba to słuchacze, którzy chcą lub nie chcą jej wchłaniać.
Przypowieść o synu marnotrawnym – prezentuje ojca i dwóch synów, jeden zawsze posłuszny dba o ziemie i wykonuje wszelkie należne mu prace, drugi pragnie się bogacić i poznawać świat stąd bierze pieniądze, inne dobra i wyrusza w świat porzuciwszy rodziny dom. Po czasie jednak gdy roztrwonił majątek wraca, biedny, nie osiągnąwszy niczego. Uradowany powrotem syna ojciec każe wyprawić ucztę, odziewa syna i zakłada na palec pierścień ku niemożności zrozumienie czynu przez drugiego syna , który początkowo nie rozumie dlaczego on zawsze posłuszny nie został nagrodzony ale zły brat ta mimo nagnanych postępków. Płynąca z przypowieści mądrość ukazuje bowiem radość Bożą z każdego nawróconego wiernego, który choć zgrzeszył rozumie i chce naprawić swój błąd.
Przypowieść o miłosiernym samarytaninie – to obraz ukazujący prawdziwą braterską miłość do bliźniego. On jeden bowiem bezinteresownie pomógł rannemu, nakarmił go i podzielił się swoim majątkiem. Do dziś określa się mianem dobrego samarytanina, osobę litościwą skłonną do pomocy innym, gotową poświęcić się dla dobra drugiego człowieka.
