Wypracowanie dotyczy niewidomej dziewczynki, bohaterki noweli „Katarynka” autorstwa B. Prusa i stanowi jej charakterystykę. Dziewczynka mieszkała wraz z matką i jej przyjaciółką w warszawskiej kamienicy. Bohaterka to kilkuletnia niezwykła dziewczynka, którą spotkał dramatyczny los. Straciła wzrok na skutek poważnej choroby. Jej matki nie było stać na leczenie i specjalistów. Dziewczynce pozostało pogodzić się z losem.
„Było to dziecko z ciemnymi włosami i ładną twarzyczką, ale blade i jakieś nieruchawe(…) Niekiedy bawiła się lalką, którą ubierała i rozbierała powoli, jakby z trudnością. Czasami nie robiła nic, tylko siedząc w oknie przysłuchiwała się czemuś.”
Było to bardzo nieszczęśliwe dziecko, bo nie umiało pogodzić się z losem i swoją krzywdą. Była smutna, często popadała w melancholie, bo nie mogła widzieć słońca, ptaków, piękna otaczającej przyrody. Jej jedyną radością były dźwięki muzyki z katarynki. Dziewczynka odczuwała wielką radość za każdym razem kiedy w podwórze wchodził kataryniarz, tańczyła i klaskała w rytm muzyki, a jej twarz promieniała z zachwytu i szczęścia. Jednak jej radość nie trwała długo, bo pewien sąsiad, pan Tomasz zabronił wpuszczania kataryniarzy na podwórko kamienicy. „Dziewczynka musiała siedzieć w pokoju. Na strych i do piwnicy nie wolno było chodzić. Nie słyszała ptaków ani drzew a na podwórzu panowała straszna cisza. Nigdy tu nie wstępowali handlarze starzyzny ani druciarze, ani śmieciarki. Nie puszczano bab śpiewających pieśni pobożne, ani dziada, który grał na klarnecie, ani kataryniarzy.” Bohaterka zmizerniała, sposępniała, a przyglądający jej się pan Tomasz nie mógł pojąć co się stało z dziewczynką. Gdy jednak zrozumiał, że jest niewidoma, a jej jedyną radością jest muzyka z katarynki, zmienił zdanie i odwołał zakaz. Wzruszył go bowiem widok dziewczynki, który odżywa i rozpromienia się przy muzyce. Wywołało to w nim lawinę pozytywnych uczuć i emocji. Pan Tomasz postanowił znaleźć dla niej najlepszego okulistę i spróbować podarować dziewczynce wzrok.
Niewidoma dziewczynka to niezwykła bohaterka, bardzo wrażliwa, dobra i szlachetna. Życie jednak spowodowało, że dziewczynka posmutniała, stała się cicha, niemal nieobecna w otaczającym ją świecie. Brak wzroku bardzo ograniczył jej możliwości, nie mogła bawić się na podwórzu, biegać z innymi dziećmi, czy nawet chodzić do normalnej szkoły. Nie dość, że była biedna, to jeszcze doświadczona przez los. Nie potrafiła pogodzić się z losem, była rozżalona i nieszczęśliwa. Jednak dziewczynka potrafiła się śmiać, czerpać radość, szczególnie w chwilach, kiedy na podwórko przychodził kataryniarz. Jego muzyka wyzwalała w dziewczynce pozytywne emocje, radość, szczęście, euforię. Dziewczynka tańczyła i klaskała w rytm muzyki, co dla sąsiada było widokiem niezwykłym i przepięknym. To ona swoją osobą spowodowała ogromną zmianę w panu Tomaszu, to za jej sprawą obudziła się w nim wrażliwość, współczucie i empatia. Mała niepozorna dziewczynka zmieniła człowieka, wywołała w min najgłębsze i najcieplejsze uczucia jakie ma w sobie człowiek dobry, serdeczny, bezinteresowny i wrażliwy.
