Kreon był jednym z bohaterów tragedii Sofoklesa pod tytułem „Król Edyp”. Był on bratem Jokasty i władcą Teb. Władzę objął po śmierci swojego szwagra, Lajosa, który został zamordowany, jednak jego mordercy nie odnaleziono. Kreon był dobrym i oddanym władcą, bardzo troszczył się o swój lud i dlatego tez nie wahał się oddać władzy temu, kto pokona nękającego miasto sfinksa. Jego następcą został Edyp, przyjezdny z Koryntu, który objął władzę w Tebach i pojął za żonę Jokastę, siostrę Kreona.
Gdy na miasto zaczęły spadać nieszczęścia, Edyp wysłał Kreona do wyroczni Apollina, by poznał ich przyczynę. Kreon bardzo martwił się o miasto i za wszelką cenę chciał poznać prawdę, dlatego też bez wahania udał się na wyprawę. Wrócił do Edypa z wiadomością, że w mieście ukrywa się zbrodniarz, którego należy odnaleźć i ukarać.
Bohater próbował ratować miasto i dlatego tez pragnął pomóc Edypowi w jego śledztwie, mającym na celu odnalezienie zbrodniarza. Jednak Edyp widział wroga w Kreonie i nawet próbował oskarżyć go o spiskowanie przeciwko niemu i próbę zrzucenia go z tronu. Kreon poczuł się bardzo urażony tymi zarzutami, bo nie miał zamiaru nikomu odbierać władzy. Pragnął tylko pomóc szwagrowi i tłumaczył mu, że życie jakie prowadzi daje mu szczęście i satysfakcję, a powrót do władzy nie jest jego dążeniem.
Kreon nie spodziewał się, że to właśnie Edyp był przyczyną tych wszystkich nieszczęść. Trudno mu było uwierzyć w fakt, że to on zabił Lajosa, i że to on ożenił się z własna matką, którą okazała się Jokasta. Kreon jednak nigdy nie sprzeciwił się wyrokom wyroczni, bo uważał je za święte, dlatego też, nie pozwolił Edypowi opuścić miasta dopóki nie pozna jej słów. Czyny jakich dopuścił się Edyp napawały Kreona obrzydzeniem, uważał je za zbyt ohydne i chciał zamknąć Edypa w domu, by ludzie nie musieli go oglądać. Uważał bowiem, że nikt nie jest w stanie ścierpieć takiej ohydy „ani ziemia, ani dżdże święte, ni słońce”. Jedynie córkom Edypa pozwolił przychodzić do zbrodniarza, czym sprawiał mu niesamowitą radość.
Kreon był dobrym i szlachetnym władcą. Nie miał zamiaru zabijać Edypa, gdy wyszły na jaw jego zbrodnie. Napawały go jednak obrzydzeniem i postanowił odizolować krewnego od społeczeństwa, zamykając go w domu. Był na tyle litościwy, że pozwolił na odwiedziny jego córek, Ismeny i Antygony. Kreon z całą pewnością nie był złym człowiekiem. Oddał tron Edypowi, nie mając w zamiarach mu go odebrać. Nie potrafił jednak znieść obelg i oszczerstw ze strony szwagra. Uważał, że nie godzi się królowi rzucać nie sprawdzonych podejrzeń czy oskarżeń. Próbował przekonywać Edypa, że stoi po jego stronie, jednak ten mu nie wierzył i nie chciał mu zaufać. Gdy Edyp popadł w otchłań szaleństwa, Kreon ponownie przejął władzę w Tebach.
