Wiatrak, turbina wiatrowa, definicja

Wiatrak to urządzenie w postaci budowli zamieniające siłę wiatru w ruch obrotowy. Do chwytania siły wiatru i zamiany jej na ruch służą wiatrakowi tak zwane skrzydła, zainstalowane obrotowo. Określenie wiatrak stosuje się pospolicie do urządzeń współczesnych ( właściwie turbiny wiatrowe) i historycznych. Wiatrak jest najstarszym silnikiem wiatrowym, tego rodzaju urządzenia z pionową osia obrotu wynaleziono około IX wieku w Persji. Do Europy wiatraki trafiły w XII wieku. Najczęstrzym przeznaczeniem wiatraków było mielenie zboża – młyny wiatrowe. Ponad to wiatraków używano do: osuszania polderów, rozkruszania skał, skręcania lin, mielenia tytoniu, wyciskania oleju. We współczesnych wiatrakach (turbinach wiatrowych) ruch obrotowy zamieniany jest na energię elektryczną poprzez prądnicę.