Dawniej mówiło się o dzieciach sprawiających kłopoty swoim zachowaniem jako niegrzecznych, niewychowanych, potem trudnych wychowawczo. Obecnie wiemy, że istnieje coś takiego jak ADHD. Niewiele osób dokładnie wie czym jest ADHD, najczęściej kojarząc to zaburzenie z nadmierną nadpobudliwością dziecka. W rzeczywistości ADHD to nadpobudliwość psychoruchowa połączona z zaburzeniami w koncentracji. Jest jednak wiele odmian ADHD, różniących się między sobą występowaniem i nasileniem poszczególnych objawów. Tak więc wskazać możemy następujące odmiany ADHD: ADHA/ ADD- ADHD bez nadpobudliwości, ADHA- ADHD z zaburzeniami uczenia się, ADHD- połączone z manią, ADHA -ADHD z cechami osobowości pogranicznej, ADHD ze stanami lękowymi, ADHD ze stanami dysocjacji .
Jak widzimy samych odmian zaburzeń ADHD jest wiele i wszystkie charakteryzują się odmiennymi cechami. Z tego powodu nie jest możliwe ustalenie występowania ADHD bez udziału specjalisty – psychologa. Cześć zachowań obserwowanych u dzieci z ADHD jest bardziej typowa; występuje u większości pacjentów. Zaliczymy do nich następujące objawy: kłopoty z zaśnięciem, koszmary senne, lęki, gadatliwość, nadmierną ruchliwość(chętniej biega niż chodzi), kłopoty z koncentracją, nadwrażliwość na dźwięki, agresję, niekontrolowane lub nadmierne ruchy kończyn, przerywanie rozmów innych, nie stosowanie się do wyznaczonych zasad, częste uleganie wypadkom, niekończenie zadań, kłopoty w nauce.
Zdiagnozowane ADHD nie jest na pewno powodem do postrzegania zachowań dziecka jako celowych za które ponosi odpowiedzialność czy winę. ADHD to zaburzenia, których nie można wyleczyć a jedynie ograniczyć pojawiające się objawy.
